530. Strijd in het vrouwenpeloton

De Giro van 2011 door de ogen van Marianne Vos en Ellen van Dijk (226 bladzijden, 2013). Heel aardig inzicht in het wielerpeloton. Marianne Vos is een ongekende sportheldin, een kannibaal op de fiets. Inspirerend. Boek dankbaar laten signeren bij Lola Bikes and Coffee, Noordeinde Den Haag. Goede sfeer, goede koffie.

529. De ongelovige Thomas heeft een punt

Een handleiding voor kritisch denken van de belgen John Braeckman & Maarten Boudry (2011, 346 pagina's). Dit is voor iedereen een nuttig boek  om te lezen, omdat het een basale bewapening geeft voor het detecteren van pseudowetenschap en klinkklare nonsens.

528. En dan nog iets

Vervolg op "Taal is zeg maar echt mijn ding" van Paulien Cornelisse (2012, 370 p.). Net zo vermakelijk, wel wat dubbelingen.

527. Taal is zeg maar echt mijn ding

Heel vermakelijk boekje van Paulien Cornelisse (2009, 278 p.) over taal en taalontwikkeling.

526. De scheiding, en andere liefdesverhalen

Gratis boekje voor members van de Bijenkorf, met korte verhalen van Robert Vuijsje (2013, 90 pagina's). Thema is liefde, met vooral 'glansrollen' van mannen in de 40 met hunkeringen naar jonge meisjes (-> bezoeken aan hoeren en scheidingen). In een uurtje gelezen, en een paar uurtjes later weer volledig vergeten.

158/1001. De kreeftkeerskring

Na de zware en vieze boeken die de boekenclub eerder las, werd op basis van een korte beschrijving gekozen voor luchtige erotiek van Henry Miller in Parijs (1934, 290 pagina's). Dat viel echter bitter tegen. In plaats van rode koontjes en schokkende seks is het boek voor grote stukken onnavolgbaar; het was voor mij hink-stap-springen van bozig inzicht via rake waarnemingen en pakkende quote naar platte seks, over grote bakken met blabla. Niks luchtig. Vervangend boek is Contact van Carl Sagan.

524. Rome

Nog ongepubliceerd fotoboek van Dunja Dreesens over een vakantie naar de eeuwige stad Rome, rond Kerst en Oud en Nieuw 2011/12 (132 pagina's).

523. The War Lovers

Bij een bezoek aan het het bizarre Hearst Castle heb ik deze zomer in een impuls dit boek van Evan Thomas gekocht (2010, 490 blz.). Het behandelt de "rush to empire" van de VS aan het einde van de negentiende eeuw door in te gaan op met name de levens van Theodore Roosevelt, Henry Cabot Lodge en William Randolph Hearst. Die persoonlijke insteek maakt het aardig om dit stukje geschiedenis te lezen.

Ik was mij er niet van bewust dat:
- de VS in 1898 Cuba zijn binnengevallen;
- het Angelsaksische superioriteitsgevoel zo pregnant aanwezig was in het dagelijkse en het politieke leven;
- de media zo competitief en sturend waren (Pullitzer - Hearst);
- in Amerika mannelijkheid (toen ook al) zo dominant was;
- de verschrikkingen van oorlog werden gezien als noodzakelijk;
- Daiquiri niet alleen een drankje maar ook een stad in Cuba is;
- Teddy Roosevelt daadwerkelijk in die oorlog gevochten heeft, met reëel gevaar voor zijn eigen leven.

Knap boek dus, al denk ik dat het nog interessanter is als het je vaderlandse geschiedenis betreft.

522. Vrije wil en verantwoordelijkheid

De idee van de vrije wilsbeschikking is altijd lastig geweest voor het strafrecht. Het (steeds belangrijkere?) vergeldingsdoel van het strafrecht kan niet zonder de vrije wil. Hoe kan je iemand immers verantwoordelijk houden voor zijn daden als hij niet vrijelijk zijn wil kan bepalen? Deze discussie is nieuw leven ingeblazen met de hele "wij zijn ons brein"-neurohype. Over dat thema gaat deze tamelijk theoretische Justitiële Verkenningen 1|13, 162 pagina's. Meest zinnige houding voor het strafrecht lijkt me die door Ybo Buruma wordt beschreven in zijn artikel 'De rechter en de vrije wil' (2006). Hij stelt dat de gedachte dat mensen geen vrije wil zouden hebben voor strafrechters geen groot probleem hoeft te zijn. Strafrechters postuleren die vrije wil, en mogen dat doen omdat de vrije wil als sociale constructie zonder meer bestaat.

521. bompa en bomma pluis

Dick Bruna "in 't mestreechs", gedwongen voorgelezen...