1028. Bobby Fischer trekt ten strijde

Het beste boek dat ik tot nu toe heb gelezen over de historische match om het wereldkampioenschap schaken uit 1972 tussen Boris Spasski en Bobby Fischer (2003, 358 pagina’s). Vol met mij eerder onbekende details, onder meer over de vader van Bobby.

965. Magnus

Biografie van Magnus Carlsen uit 2010 (270 pagina’s, vertaald in 2014). Schaakboek zonder één diagram. Duidelijk geschreven voor een breed publiek, maar dan vooral voor de Noorse markt, getuige de vele details over de schaakscène in dat land. Wijzer geworden over de achtergrond en jeugd van ‘de Mozart van het schaken’ maar het werk had ook onvertaald kunnen blijven. 

953. Een sprong in de Noordzee

Verspreide stukken van Jan Timman (2002, 208 pagina’s). Best bijzondere verhalen, interessant, en niet alleen omdat hij lang de grootste schaker van Nederland was.

648. De stamhouder

Boek als cadeautje gekregen van mijn ouders (2014, 333 blz.). Viel niks tegen. Alexander Münninghoff kan goed schrijven en blijkt uit een zeer woelige, interessante familie afkomstig. Waarbij weliswaar iedereen in woelige tijden leeft, maar de 20ste eeuw toch wel bijzonder interessant was. Aanrader dus.

454. Schakers - Portretten

Jan Timman ontmoet en portretteert grote schakers: Aljechin, Botwinnik, Larsen, tal, Spasski, Fischer, Andersson, Polgar, Carlsen. De verhalen zijn persoonlijk en interessant (2012, 240 pagina's).

438. Een introductie in het schaakrecht

Boek van mr. Pieter de Groot over de regels van het schaakspel, met veel diagrammen en anekdotes (170 pagina's, september 2012, Veiligheid en Justitie), bedoeld om te gebruiken in de opleiding van nieuwe wedstrijdleiders.

432. NK Bedrijvenschaak 2012

Aardig boekje van mr. Pieter de Groot met geïllustreerde anekdotes over de uitleg van schaakspelregels (50 pagina's), uitgedeeld aan alle deelnemers van dit Nederlands kampioenschap op 29 september 2012.

Alle deelnemers vanuit het ministerie van Veiligheid en Justitie 

(foto: www.sir-francis.eu)

404. viktor kortsnoj

In mijn geboortejaar 1976 vroeg schaakgrootmeester Viktor Korstnoj (*1931) politiek asiel aan in Nederland. Datzelfde jaar kwam deze autobiografie uit. Kortsnoj beschrijft hierin zijn carrière tot dan toe. Pijnlijk duidelijk wordt hoe de Partij en het Sportcomité de sovjet schaakwereld sturen: wie mag er favoriet worden, wie krijgt ondersteuning door toptrainers om wereldkampioen te worden, wie mag naar het buitenland, wie moet soms een partij verliezen, et cetera? Als buitenstaander en niet echt tijdgenoot is het systeem als geheel lastig voor te stellen. De overheidsinspanningen waren overigens zonder meer heel succesvol. Welke schaker kent immers niet Aljechin, Botwinnik, Petrosjan, Bronstein, Tal, Keres, Spasski, Aronin, Averbach, Taimanov, Karpov (om er een paar te noemen)?

Misschien nog wel indrukwekkender dan Kortsnoj's carrière tot 1976 is het gegeven dat hij nog steeds - inmiddels 81 jaar oud! - op hoog niveau en met een zelfde gedrevenheid schaakt. Geen makkelijk, maar wel een inspirerend mens.

364. How life imitates chess

Garry Kasparov heeft als hoogste rating 2851 bereikt. Dat is ruim 900 punten meer dan mijn hoogste rating ooit. Daarmee is de verhouding tussen hem (als Super Groot Meester) en mij (als oud-clubschaker) even groot als tussen mij en iemand die net de regels van het schaakspel beheerst. Op grond van dit verschil zou hij 100% van de partijen tegen mij winnen: we spelen feitelijk een geheel ander spel, op hetzelfde bord.

In 2005 is Kasparov gestopt als schaakprofessional en heeft hij zich gestort op de Russische politiek, in diverse bewegingen tegen de dictatoriale macht van Poetin en voor meer democratisch bestuur. Daarnaast is hij gaan schrijven. En ik moet zeggen, het is Kasparov in How life imitates chess gelukt een geslaagd boek te schrijven over de lessen die uit schaken en de schaakwereld getrokken kunnen worden voor persoonlijke ontwikkeling en voor het (strategisch) handelen in politiek en zakenleven. Hij is goed weggebleven van goedkope vergelijkingen tussen schaken / schakers en de rest van de wereld en hij weet met goede voorbeelden en aardige quotes over vroegere wereldkampioenen en grootheden uit de politieke geschiedenis de lezer te verrassen en te boeien. Het lezerspubliek is in beginsel trouwens groot omdat geen enkele kennis van de regels van het schaakspel nodig is om zijn verhaal te volgen. Ik denk echter dat toch met name de mensen die zijn opkomst in de jaren 80 en zijn heerschappij in de jaren 90 van de vorige eeuw hebben meegemaakt, dit boek (2007, 275 pagina's) zullen kopen.

244. Zo leer je goed schaken 2)

Een schaakboek volledig doorwerken dat gebeurt me niet vaak. Dit boek van de onvolprezen schaakmeester Max Euwe heb ik echter binnen een luttele acht jaar tijd van kaft tot kaft doorgespeeld. De opzet is dat een partij vanaf het begin wordt weergegeven, maar dat je op een gegeven moment voor de winnende speler moet verzinnen wat zijn volgende zet is. Bij een correct antwoord krijg je punten en dan kan je zien welk niveau je redt. Met af en toe wat spieken viel mijn gemiddeld niveau niet tegen!