1085. Aan het einde van de wereld

Cadeau van Daria en fam. Emoliteratuur van Kristin Hannah (2018, 525 pagina’s). Soepel lezend, maar geestelijk net zo verrijkend als als als… iets dat niet zo geestelijk verrijkend is.

1044. De zaaier

Boek uit 1993 van Octavia E. Butler (400 pagina’s): na wereldwijde klimaatverandering en economische crises belandt Amerika in 2020 in chaos: moorden, plunderingen, verkrachtingen. We volgen een domineesdochter die - met een groeiende groep - op zoek gaat naar stabiliteit en rust. Zij voelt de emoties van anderen en heeft eigen religieuze ideeën. Het is een ander sterk boek van Butler, vijf sterren.

1036. Freedom

Het lezen van Freedom van Jonathan Franzen (2010, 564 pagina's) heeft mij ruim zes weken de tijd gekost. Waarschijnlijk omdat ik te druk of te snel afgeleid was want het is een best soepel lezend, interessant, knap boek. Ik kan het dan ook een ieder aanbevelen, net als eerder Crossroads van dezelfde schrijver. In het boek wordt het leven van een gezin, de Berglunds, vanuit verschillende perspectieven beleefd. Een ieder worstelt met (on)vrijheden en hoe daarmee om te gaan. Dit geeft psychologisch geduide, diepe karakters.

1025. The Bloody Ground

Boek van Bernard Cornwell over de bloedigste veldslag uit de Amerikaanse burgeroorlog, namelijk die bij Antietam. Protagonist van het boek vecht voor het Zuiden, dat is wel aardig. Verder moet je vooral beschrijvingen van strijd houden. Niet met veel plezier gelezen, beetje moetje (1996, 428 blz.).

1024. Jachtveld

Na lange tijd (zie nummer 661) weer een Jack Reacher van Lee Child (1997, 400 pagina’s). Zeer vermakelijk vakantievoer, maar qua plot natuurlijk onzinnig.

1012. Verbonden

Heel goed boek, scifi, van Octavia E. Butler (1979, 370 pagina’s). Niet door de science maar door de confrontatie met het slavenleven in de Verenigde Staten begin 19de eeuw.

1005. De kunst van het oorlogsvoeren

Geslaagd modern vervolg op de personages van Edgar P. Jacobs, gemaakt door Floc’h Fromental en Bocquet (2023, 124 pagina’s). Cadeautje van mijn broer en zijn vrouw, voor Kerst 2023.

996. Zeven korte verhalen

Voor mijn verjaardag onverwacht een Lucky Luke cadeau gekregen van Machteld en Freek. Het was lang geleden dat ik over deze cowboy had gelezen. De zeven korte verhalen zijn wat stompzinnig in verhaallijn en plot, maar door nostalgische overwegingen was het toch heel aardig (2020, 46 pagina’s).

960. Het complot tegen Amerika

Knap verhaal van Philip Roth (2004, 432 pagina’s) over een alternatieve geschiedenis waarin Charles Lindbergh president van de Verenigde Staten wordt in 1940. De VS neemt geen deel aan de oorlog tegen Hitler en gaat zelf over tot jodenvervolging. Geschreven vanuit het perspectief van een 10-jarig Joods jongetje, Philip Roth. Om mij onduidelijke redenen vlotte het lezen van dit boek bijzonder traag, bijna twee maanden over gedaan. Zou het denk ik toch aanraden aan anderen.

927. De sterrengever

Jojo Mozes (2019, 420 pagina’s). Zoetsappig als een damesroman, maar mooi, filmisch geschreven.

925. Crossroads

Mijn eerste boek van Jonathan Franzen (2021, 584 pagina’s). Behoorlijk onder de indruk van de opzet van het boek en van de schrijfstijl. Vijf sterren.

893. Mrs. Degas

Roman van Arthur Japin over het leven van schilder Edgar Degas, en dan vooral over zijn omgang met Estelle, zijn muze en schoonzus (2020, 305 pagina's).

880. Hotel

Meegenomen uit een mini-bieb na het eerdere lezen van The Moneychangers van dezelfde schrijver, Arthur Hailey. Deze keer gaat het over de hotelsector in de jaren 60 (1965, 408 pagina's). Behoorlijke pulp, duidelijk geschreven voor verfilming, en dat is nog gebeurd ook; zowel als film, als als tv-serie.

871. Battle Flag

Battle Flag (1995, 471 pagina's) is een van pa geleend boek van Bernard Cornwell. Na de Sharpe-reeks heeft hij een serie geschreven over de Amerikaanse burgeroorlog, met in de hoofdrol Nathaniel Starbuck. Lekker goedkoop militair vermaak, met een behoorlijk vleugje historische authenticiteit. In dit boek over The Campaign of Second Manassas. Interessant vind ik dat de antagonist onderdeel uitmaakt van de foute kant van de rebellen uit het zuiden. Hopen maar dat hij het tot het laatste deel van deze reeks, bij het verlies van het zuiden volhoudt en niet opeens heel Amerikaans moraliserend en God-vindend tot inkeer komt.

854. The Moneychangers

Vermakelijk boek over bankieren in de VS in de jaren 70 van de vorige eeuw. Opgepikt bij mijn schoonouders. Met spanning, erotiek, geweld en feiten. Geschreven door Arthur Hailey (1975, 500 pagina’s).

818. Stupid White Men

Amerika onder George W. Bush (2001, 290 pagina’s), geschreven door filmmaker Michael Moore. Achttien jaar verder behoorlijk achterhaald, maar interessant om het oordeel over Clinton-Gore-Bush te lezen. En het is er sindsdien niet beter op geworden in de Amerikaanse politiek.

760. Hilbilly Blues

Egodocument van J.D. Vance, "een memoir over een familie en een cultuur in crisis", beschrijft zijn jeugd in de rustbelt in het noordoosten van de VS. Drugs, geweld, armoede, lamlendigheid in het rijkste land van de wereld. Sterke boodschap, maar de belofte dat dit boek Trumps opkomst bij de blanke werkende klasse verklaart, voel ik niet helemaal (2017, 290 pagina's).

719. De gekken van Tenakee

Tijdens een bezoek aan Utrecht dit boekje van Geert van der Kolk (2007, 191 pagina's) voor een prikkie in de ramsj gekocht. Ik snap wel dat het daarin terecht is gekomen. De korte verhalen zijn niet onaardig, en sommige geven ook nog een aardig beeld van Amerikaanse subcultuur (vissers in Alaska, half zwervers in het Zuiden, de working poor), maar de verhalen zijn niet briljant en er ontbreekt een rode lijn, een overkoepelend thema om van het geheel iets meer te maken dan de delen. Twee sterren.

715. Three Men and a Maid

Deze P.G. Wodehouse (1922, 122 pagina's) heb ik speciaal laten printen want deze titel was niet regulier leverbaar. Ik had me de moeite kunnen besparen. Het blijkt namelijk de Amerikaanse titel te zijn van The Girl on the Boat, het boek dat ik afgelopen december had gelezen. Ik kwam daar op pagina 1 al achter, maar heb toch doorgelezen; blijft vermakelijk!

712. American Gods

Indrukwekkend, prijswinnend epos van Neil Gaiman (2001, gelezen in de jubileumeditie 2011, met 12.000 meer woorden, 760 pagina's).

Grondidee van het boek is dat goden leven doordat ze worden aanbeden. Al de oude goden die ooit mee zijn gekomen naar Amerika verliezen volgelingen en daarmee kracht. De nieuwe goden van televisie, internet, drugs, geld winnen aan kracht. De oude goden worden vermoord door de nieuwe. Dit leidt tot strijd, maar wie wint de oorlog?