1082. The Wrong Set

Verouderde literatuur van Angus Wilson, ooit een hele grote in de literatuur (210 pagina`s, 1949). De situaties zijn nauwelijks meer te volgen, de menselijke emoties wel.

1047. Red Side Story

Het langverwachte vervolg op Shades of Grey, van Jasper Fforde (2024, 380 pagina’s). Zeer vermakelijk weer: je wordt meegenomen in een bizarre, surrealistische andere wereld, met spanning, humor en goede plot twists. Vijf sterren!

1046. High-rise

Tweede boek van J.G. Ballard op dit blog. Gekocht n.a.v. een bezochte toneelbewerking van dit boek. Kwam goed overeen, alleen de totale ontsporing op het einde kwam in het toneelstuk minder duidelijk naar voren. Voor het gevoel misschien beter, want hetgeen in de laatste circa dertig pagina’s wordt beschreven is niet heel prettig… Moeilijk te zeggen of ik het anderen wil aanraden.

1036. Freedom

Het lezen van Freedom van Jonathan Franzen (2010, 564 pagina's) heeft mij ruim zes weken de tijd gekost. Waarschijnlijk omdat ik te druk of te snel afgeleid was want het is een best soepel lezend, interessant, knap boek. Ik kan het dan ook een ieder aanbevelen, net als eerder Crossroads van dezelfde schrijver. In het boek wordt het leven van een gezin, de Berglunds, vanuit verschillende perspectieven beleefd. Een ieder worstelt met (on)vrijheden en hoe daarmee om te gaan. Dit geeft psychologisch geduide, diepe karakters.

1026. De linkerhand van het duister

Met meerdere prijzen beloonde scifi van Ursula Le Guin (1971, 250 pagina's). Op zich snap ik dat wel door de gecreëerde wereld en de aandacht  voor de psychologie in het verhaal. Maar ik vond het vooral moeilijk om in te komen. Pas vanaf de tweede helft begon het een beetje voor me te leven. Misschien is het zo'n boek dat bij herlezen beter wordt. Maar dat ga ik niet doen.

1007. Day of the Oprichnik

Lekker grof en nog steeds actueel boek van Vladimir Sorokin (2006, 200 pagina’s) over een dag uit het leven van de brute en decadente geheime dienst in Rusland. Moordend, seksend en drugsend bewaken ze de moraal en de naleving van wetten.

166/1001. The Master and Margarita

Een echte Russische / Oekraïense klassieker, van Bulgakov (uitgegeven 1966, 446 pagina’s). De duivel, met zijn entourage, bezoekt Moskou en zorgt voor de nodige opwinding en dodelijke wanorde. Parallel wordt het verhaal van Pontius Pilatus en zijn confrontatie met Jezus verteld. 

Lafheid is de ergste der zonden!

976. De Jiddische Politiebond

Ook Pulitzer Prize-winnaar Michael Chabon heeft zich gewaagd aan een alternatieve geschiedenis waarin de Tweede Wereldoorlog anders verloopt. In dit verhaal is er een joodse staat gevestigd in Alaska (Jewlaska). Er wordt een moord gepleegd en een verlopen, maar vastberaden politieagent bijt zich vast in het oplossen van de zaak. Veel onrealistische ontwikkelingen, bijzondere, fictieve achtergrond, maffia, veel Jiddisch, de Messias; het las niet vlot, maar het kon me wel bekoren. Vier ballen.

973. The Heart of a Dog

Klassiek werkje van Bulgakov (1925, 130 pagina’s) over een hond die door een operatie mens wordt, in de vroege Sovjetrepubliek. Erg aardig.

165/1001. Keep the Aspidistra Flying

Dit vroege boek van George Orwell (1936, 265 pagina’s) was indrukwekkend. Slimme jongeman kiest ervoor niet mee te doen aan de maatschappelijke druk om "een goede baan te hebben om geld te verdienen, om respectabel te zijn. Gevolg is bittere armoede en een moeilijk leven. Dat beschrijft Orwell heel sterk. Het verhaal speelt zich af in de jaren dertig van de twintigste eeuw, maar op een bepaalde manier is het ook tijdloos. Terecht op de 1001-lijst: vijf sterren.

954. Zulajka opent haar ogen

Indrukwekkend werk over de duistere sovjetperiode in de jaren ‘30 van de vorige eeuw, geschreven door Guzel Jachina (2017, 416 pagina’s). Een Tartaars dorp wordt door de communisten overvallen en de koelakken worden vermoord danwel afgevoerd. De jonge vrouw Zulajka wordt meegenomen en we volgen haar. Door de gevangenis, door het kamp in Siberië. Veel leed, maar ook een verhaal groei en medemenselijkheid.

939. Rode Ruiterij

Een van de beroemdste verhalenbundels van Isaak Babel (1923, 160 pagina’s, vertaald door Charles B. Timmer) over de Pools-Russische oorlog. Veel geweld en gemeenheden, maar zo literair gebracht dat de verschrikkingen gefilterd bij me binnenkomen. Voor mij misschien te Cultureel…

925. Crossroads

Mijn eerste boek van Jonathan Franzen (2021, 584 pagina’s). Behoorlijk onder de indruk van de opzet van het boek en van de schrijfstijl. Vijf sterren.

901. De avond is ongemak

Prijswinnend boek van Marieke Lucas Rijneveld (2018, 272 pagina’s). Ik snap de prijs door het beeldende taalgebruik en de kracht van de beschrijvingen van al het leed, maar vind het zelf wat over the top, vanaf ongeveer de helft van het boek al. Misschien toch nog de jeugd van de schrijver, meer doseren?

881. De Muur - 1/2021

Literair wielertijdschrift (januari 2021, 145 pagina’s): de wielersport leent zich hiervoor, de heroïek, de lange geschiedenis, de bijzondere plekken. Met veel plezier gelezen (al is poging tot literair schrijven soms wat over the top).

867. Een doodgewoon leven

Een prachtig boek van Karel Capek (1890-1938), uitgebracht lang na zijn overlijden (192 pagina’s, 2008). Het is het verhaal van een spoorwegbeambte die terugblikt op zijn doodgewone leven. Net als elk doodgewoon leven zitten hierin echter een hoop verschillende levens. Vijf ballen!

859. The Loneliness of the Long Distance Runner

 Afgaande op de titel dacht ik dat het een luchtig boek over hardlopen was. Deze bundel met korte verhalen van Alan Sillitoe (echte naam!) is echter veel waardevoller dan dat (1959, 175 pagina's). De schetsen van na-oorlogs Engeland, arbeidersmilieu, gevuld met beelden van hoe je daaruit moeilijk kan ontsnappen maken diepe indruk. Ook in schrijfstijl mooi. Aanrader *****

852. De wereld moet beter worden

Na het overlijden van Maarten Biesheuvel kwam ik erachter dat ik nog nooit iets van hem heb gelezen. Dat heb ik goedgemaakt met deze verhalenbundel (1984, 300 pagina’s). Zijn verhalen blijken me over het geheel genomen niet echt te kunnen bekoren. Af en toe is er een vleugje Bob den Uyl, dat is aardig. Vaak zijn er vele vleugen beschreven gekte; en die zijn me te realistisch, voelt onprettig.

801. Het Achtste Leven (voor Brilka)

Episch verhaal over een Georgische familie in de 20ste eeuw, geschreven door Nino Haratischwili (2014, 1284 pagina’s). Vijf sterren.

793. De man in de gang

Kort verhaal van Margueritte Duras (20 pagina's) met een droom-/nachtmerrie-achtige setting, met seks en geweld.