1094. Het rijk van de tijd

Heerlijk scifi-snackboek uit 1967 van John Brunner (194 pagina’s). De Spaanse Armada verslaat de Engelse vloot en Spanje heerst over Europa en Amerika. En oh ja, ze ontdekken ook tijdreizen. We volgen in het boek een tijdreiziger, Miguel. Aanrader!

1074. Kinderen van de tijd

Goede science fiction, gelezen op aanraden van Katja. De Aarde is dood, de laatste mensen reizen door de ruimte en komen bij een planeet waarop de oude aardbewoners aan terraforming hebben gedaan. In plaats van primaten zijn er echter spinachtigen die deze planeet bevolken. Komt het tot strijd en hoe loopt dat af? Schrijver is Adrian Tchaikovsky (2015, 492 pagina’s).

1049. The Book of Strange New Things

Goed boek van Michel Faber (2014, 586 pagina’s). Een man, dominee, reist naar een verre planeet om daar het woord Gods te verkondigen aan de lokale bevolking, de Oasans. Hij is daarin succesvol, maar snappen ze wel echt waar het christendom over gaat? Zijn vrouw blijft op aarde achter. Zij is zwanger en het blijkt moeilijk de afstand in berichten te overbruggen. Zeker nu het op aarde totaal fout gaat door milieurampen en het instorten van gezag en orde. Knap geschreven en het einde is niet zozeer open als een aanmoediging om te denken over hoe het verder kan gaan. 

1026. De linkerhand van het duister

Met meerdere prijzen beloonde scifi van Ursula Le Guin (1971, 250 pagina's). Op zich snap ik dat wel door de gecreëerde wereld en de aandacht  voor de psychologie in het verhaal. Maar ik vond het vooral moeilijk om in te komen. Pas vanaf de tweede helft begon het een beetje voor me te leven. Misschien is het zo'n boek dat bij herlezen beter wordt. Maar dat ga ik niet doen.

1023. Death’s End

Ook dit derde deel van de Three Body-trilogie is grootse science fiction van Cixin Liu (724 pagina’s, 2016). In ideeënrijkheid en omvang van de ontwikkelingen. Er zit ook iets van romantische gedachten in maar het zijn vooral platte karakters, en dat vond ik wel prettig. De laatste paar honderd pagina’s waren wel een beetje ploeteren. De schrijver leek te willen bewijzen in schrift dat het ook echt allemaal kon. Ik had liever gehad dat hij het iets meer had gepostuleerd. Maar het geheel van de trilogie blijft vijf sterren houden, aanrader voor iedereen!