Posts tonen met het label ontspanning. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ontspanning. Alle posts tonen

maandag 9 oktober 2023

992. De dood van Achilles

Langzaam nadert het einde van mijn stapel boeken over Erast Fandorin van schrijver Boris Akoenin, helaas. Ook dit deel (322 pagina's, 1998) teleurstelde niet: eerste deel vanuit het perspectief van Fandorin, tweede deeel vanuit het perspectief van the bad guy, en het derde deel brengt ze samen in een zinderende ontknopnig. 

dinsdag 8 maart 2022

931. Silverview

Postuum gepubliceerd boek van John le Carré (2021, 208 pagina’s). Vermakelijk. (Net als het hiervoor beschreven boek Floris V wat) Oppervlakkige karakters, maar hier werkt het. Het sfeertje, de figuren.

donderdag 2 januari 2020

829. The Rivals of Sherlock Holmes

Een collectie van vroege detectiveverhalen, uit dezelfde periode als de opkomst van Sherlock Holmes (gebundeld door Hugh Greene, 1970, 335 pagina’s). Wisselende kwaliteit, maar overall heel aardig!

donderdag 25 januari 2018

757. Exit Music

Lekkere politie-detective van Ian Rankin (2007, 465 blz.), al vond ik de uiteindelijke plot wat zwak. Denk dat het nog leuker was geweest als ik niet was begonnen bij deel 17 van de Inspector Rebus-reeks.

maandag 31 oktober 2016

686. Grijp de nacht

Dean Koontz is zo'n schrijver die je regelmatig op de boekenplanken van een tweedehands-boekenwinkel tegenkomt. Tot dit boek (1998, 402 blz.) had ik echter nog nooit iets van hem gelezen.

Het viel niet tegen.

De hoofdpersoon heeft een zeldzame pigmentziekte die ervoor zorgt dat hij eigenlijk alleen 's nachts buiten kan zijn. Het boek speelt zich in zijn geheel af in 2 nachten en is spannend, met vlagen humoristisch en in elk geval prettig geschreven. Het is verder ook zo onrealistisch in de gepresenteerde gevaren, de belangeloosheid van al de hoofdfiguren, de soort van de hoofdfiguren en in de (positieve) afloop, dat het nooit nachtmerrie spannend wordt.

Bepaalde plotaspecten deden me trouwens heel erg denken aan de op moment van lezen heel populaire serie op Netflix: Stranger Things. Ik noem de geheime legerbasis, met rare experimenten, in een verder rustig dorp, ontvoerde kinderen, een machine die toegang geeft tot parallelle werelden, parallel in plaats en tijd.

woensdag 21 september 2016

682. De Hades Factor

Robert Ludlum & Gayle Lynds.

maandag 12 september 2016

679. Tot het voorbij is

Sinds lang (2009) weer eens een thriller van Nicci French gelezen. Viel niet tegen als vakantievermaak.

zaterdag 20 augustus 2016

672. Het geheim van het eenzame huis

Aardige detectiveverhalen van Edgar Wallace (1966, 190 pagina's), maar wel met een flinke vleug jaren 60 seksisme en racisme...

Boek gevonden in mijn boekenkast bij het opruimen. Ooit, in 1991, gekregen van de familie Van der Boom, aan de Valkenhof.

zaterdag 14 maart 2015

601. Yoga for cyclists

Lexie Williamson (2014, 196 p.). Voor een uur per week.

zondag 1 maart 2015

598. The Lies of Locke Lamora

Fan-tas-tische fantasy, geschreven door Scott Lynch (2006, 740 blz.). Origineel, boeiend, slim, binnen drie dagen doorheen gedenderd: vijf sterren waard.

zaterdag 8 november 2014

585. The Thousand Names

Beste flintlock fantasy die ik ooit heb gelezen (...), geschreven door Django Wexler (2013, 610 pagina's). Heerlijk ontspannend. Met wat clichéverwikkelingen, maar verder gewoon goed geschreven. Er schijnen meer delen te zijn of te komen! Update: volgend jaar zomer The Shadow Throne als paperback.

maandag 17 maart 2014

547. Kirkland Revels

"Damesthriller" van Victoria Holt (1962, 258 bladzijden) vol brave liefde en romantiek, maar ook met in goed tempo opgebouwde spanning en een aardig, alhoewel tamelijk voorspelbaar plot. Bij mijn ouders gered van de verkoop op boekwinkeltjes.nl, binnenkort terug naar dat lot.


zondag 29 september 2013

520. Childhood's End


In de krant had ik enige tijd gelezen dat Ender's Game het science fiction boek voor Facebook-oprichter Zuckerberg is. Ik kwam echter thuis met Childhood's End van Arthur C. Clarke (1954, 270 p.). Niet zo bij, maar van deze schrijver wilde ik ook altijd nog iets lezen. Goed verhaal, wat uit het einde te halen (voor mijzelf of als duiding voor de mensheid)?



dinsdag 6 november 2012

435. Gone Girl

Na alle werkgerelateerde en non-fictie boeken van de laatste tijd (eindelijk) weer eens een thriller (Gillian Flyn, 2012). Dat ik de 420 pagina's (1000+ mini-pagina's als e-book op mijn mobieltje) in een weekend heb gelezen, zou een teken moeten zijn dat ik meer geniet van gewoon een spannend boek dan van de highbrow literaire klassiekers waartoe ik mijzelf verplicht voel. Misschien moet ik voor mijn ontspanning op zijn minst streven naar wat meer afwisseling in mijn boekenafname (lid worden van een leesclub?). Tot zover deze overpeinzing over de keuze van mijn boeken. Onder het plaatje het verhaal (let op: spoiler alert!).


Het verhaal van Gone Girl bestaat uit drie delen. In het eerste deel verdwijnt een vrouw, (Amazing) Amy Dunne, plots uit huis, op hun 5 jarig huwelijksjubileum (titelverklaring van het boek is niet zo lastig). Haar man Nick heeft geen sluitend alibi voor het tijdstip van de verdwijning, blijkt onder meer op de computer te hebben gezocht naar 'floating body Mississippi) en wordt steeds verdachter. Zeker als hij 'het' ook nog blijkt te doen met een jonge, strakke studente van hem.

In het tweede deel slaat dit 180 graden om, omdat Amy nog blijkt te leven. Zij heeft haar verdwijnen minutieus voorbereid om haar man haar moord in de schoenen te schuiven, de crazy bitch. Door de wijze waarop het verhaal wordt gebracht - afwisselend hoofdstukken vanuit het perspectief van Nick en Amy -, wordt de spanning zorgvuldig steeds verder opgebouwd en blijf je willen doorlezen. Het verhaal is verder goed geschreven, met meerdere passages die verrassend raken beschrijvingen geven van relaties (voor de genoemde leesclub zou ik die passages markeren, om ze uitgebreid te bespreken; de lezers van dit blog moeten het zelf maar uitzoeken).

In het derde deel draait het plot nog een rondje door (Amy keert terug naar Nick en redt Nick van de strop!) om te eindigen met een zeer open einde (ze verwachten samen een kind, en dat kan natuurlijk niet goed gaan met zo'n zieke relatie en een psychopathische moeder). Het laatste deel is hiermee wel wat heel vergezocht, en ook wat onbevredigend. Desalniettemin als totaaloordeel: vier sterren, aanrader.

zaterdag 18 augustus 2012

421. The Mucker

Klassieke avonturenroman van de schrijver van de Tarzan-boeken, Edgar Rice Burroughs (origineel uit 1913, 194 pagina's) . Onbeholpen bruut Billy Byrne ontdekt zijn betere kant. Met straatgevechten, piraten, muiterij, bedrog, een dame in nood, schipbreuk op een (niet) onbewoond eiland, Japanse zwaardvechters (!), liefde, redding, geluk en ongeluk. Elk hoofdstuk actie, briljant!

Cover First Ace Edition