987. Vergelijkend onderzoek Italiaans 41-bis regime

In opdracht van het WODC door de EUR en de VU uitgevoerd onderzoek naar het bijzondere, extra strenge gevangenisregime in Italië (2023, 214 pagina’s).

898. Putin’s People

Sterk onderbouwd betoog van Catherine Belton (2020, 626 pagina’s) over hoe de KGB Rusland terugnam en vervolgens het gevecht met het Westen aanging. Vooral de mate van financiële  malversaties en het gebruik van dat geld voor invloed vond ik schokkend (naast alle individueel gebroken levens…).

890. Het tegenovergestelde van dood

Twee korte verhalen van Roberto Saviano (2007, 65 pagina’s) over het leven in Zuid-Italië: je kan proberen te ontsnappen via het leger of via normaal werk, maar veilig ben je nooit.

830. Niets is waar en alles is mogelijk

Vlot geschreven, licht verteerbaar boek van Peter Pomerantsev over het surrealistische hart van het nieuwe Rusland, waarin iedereen zo los is gekomen van waarheid en principes dat elke rol probleemloos kan en alles relatief is, behalve het leed voor anderen. Ik vrees dat er veel waarheid in zit (2014, 288 pagina’s). Wat is een banaan voor jou?

628. MOCRO MAFFIA

Ondertitel luidt "Geld, ambitie, hoogmoed en verraad in de onderwereld" (226 pagina's, 2015). Tip voor toekomstige lezers: hecht je niet aan personages, ze gaan namelijk vrijwel allemaal dood. Misdaad lijkt maar heel kort en heftig te lonen. Schokkend vond ik (al is dat misschien eigenlijk wel bekend) de criminogene factoren in de Marokkaanse gemeenschap in Nederland (en daarmee bedoel ik ook uitsluiting en non-acceptatie) en de kennelijke 'platheid' van de politie. Titel is trouwens enigszins misleidend, want het gaat veel over Marokkanen, maar zeker niet uitsluitend, gaat meer om beeld van de Amsterdamse onderwereld. Ondertitel past wel geheel. Overall: nuttig om te hebben gelezen, veel van de namen beklijven niet, het fenomeen wel.

352. De context

Volgens de ondertitel is deze detectiveroman van Leonardo Sciascia (1971, 146 pagina's) een parodie. Dat betekent echter niet dat er veel te lachen valt. Integendeel, het is een bitter verhaal (zie ook onderstaande opwekkende voorkant).

Een eenzelvige, gerenommeerde politieman onderzoekt een reeks moorden op Italiaanse rechters. De machinerieën van de macht werken echter tegen vanwege onbenoemde grotere belangen. Voor de lezer blijft onduidelijk wat er precies speelt. In combinatie met de literaire verwijzingen is het boek voer voor echte intellectuelen.

“Excellentie, ik denk dat we het juiste spoor laten liggen om een vals spoor te volgen. Met die vermoorde rechters, bedoel ik.” De minister keek Rogas met medelijden en wantrouwen aan. “Misschien,” zei hij. “Maar blijft u het volgen.”