739. De kracht van het mededogen

In maart 1998 kreeg ik dit boek met speeches van de veertiende Dalai Lama (1995, 190 pagina's) van Esther om te helpen bij het over het einde van een relatie heenkomen. Tijd (genomen) om te herlezen. De menselijkheid van de benadering van zijn heiligheid spreekt me aan, ook het vermogen om te relativeren en de basishouding dat boeddhisme meer een filosofie dan een religie is. De uitwerking van de filosofie is wel wat zweverig, maar ach hé.

720. De kracht van het NU

Dit boek van 'spiritueel leider' Eckhart Tolle (1997, 192 pagina's) is mij uitgeleend. Ik heb het gelezen en het is me duidelijk: te zweverig voor mij.

Vaag, heel vaag, grote woorden, namedropping, eclectisch (Christendom, Boeddhisme, filosofen), doem- en verlossingsbeloftes (de wereld gaat aan krankzinnigheid ten onder, tenzij we als mensheid het Zijn in het Nu omarmen; gelukkig ziet hij dat dit spoedig gaat gebeuren), absolute waarheden, aanmatigend (hij weet wat Jezus echt bedoelde).

712. American Gods

Indrukwekkend, prijswinnend epos van Neil Gaiman (2001, gelezen in de jubileumeditie 2011, met 12.000 meer woorden, 760 pagina's).

Grondidee van het boek is dat goden leven doordat ze worden aanbeden. Al de oude goden die ooit mee zijn gekomen naar Amerika verliezen volgelingen en daarmee kracht. De nieuwe goden van televisie, internet, drugs, geld winnen aan kracht. De oude goden worden vermoord door de nieuwe. Dit leidt tot strijd, maar wie wint de oorlog?

642. Mensbeelden in het strafrecht

Justitiële Verkenningen 5|2015, 140 pagina's.

605. De onwetende verbondenheid van twee geliefde mensen

Geslaagde debuutroman van Wirin Jewlal (2014, 138 pagina's). De auteur heeft een verstandelijke en lichamelijke beperking, maar weet overtuigend een magisch-realistisch modern sprookje neer te zetten. Het verhaal is sterk autobiografisch en speelt zich af in Den Haag. In zijn beschrijvingen van mensen ligt de nadruk op kleuren en kleding, bij gebeurtenissen krijgen tijd en plaats van handelen veel nadruk, werk is ook duidelijk belangrijk. De grote thema's zijn familie, geloof, (onmogelijke) liefde en ongelijkheid. Het boek geeft een oprecht inkijkje in de belevingswereld van de auteur. Het einde is onverwacht, maar past eigenlijk uitstekend in de traditie van het christendom en Hindoeïsme. Al met al een aanrader.

451. Jeruzalem

Graphic novel van Guy Delisle (2011, 340 pagina's) over zijn verblijf in Jeruzalem als man van een medewerker van Artsen Zonder Grenzen. Strakke tekeningen, onderkoelde humor, "participerend tekenaar". Pijnlijk beeld van een door religie en historie zwaar verdeeld land. Wat doen mensen elkaar toch aan.

137/1001. The Bell

Iris Murdoch (1958, 320 pagina's). Ik had op voorhand bepaald niet verwacht dat dit boek homofiele, pedofiele en priester-leraar-leerling-relatiemisbruik scènes zou bevatten. Die hebben echter - gelukkig - zeker niet de overhand. Wat dan wel? Het gevoel van zomer, (voor mij) de raarheid van religie, liefde, jeugdige onschuld (en het verlies daarvan), de motivaties van mensen en de romantische spanning van de terugkeer van een verloren geachte eeuwenoude bel van een klooster.

118/1001. Bidden wij voor OWEN MEANY

 In boekenkasten van bevriende stellen zie ik (al te) vaak meerdere dikke pillen van John Irving staan. Ook bij ons thuis staan er drie. Nu heb ik er voor het eerst ook eentje gelezen. Volgens het 1001-boekenboek gelijk zijn beste werk, en ik moet toegeven, het boek heeft indruk op mij gemaakt: toegankelijk geschreven, soms zo beeldend dat ik scenes voor me zag en nog steeds zie, spannend - vooral vanwege de vraag hoe Owen aan zijn einde gaat komen, humoristisch, interessant vanuit de beschouwing van Amerika tussen begin jaren 50 tot en met 1987 - inclusief hetgeen de Vietnamoorlog losmaakte. Ik werd - ondanks de mij meestal niet zo aansprekende thematiek van geloof, twijfel aan het geloof en wonderen - echt gegrepen door het verhaal. AANRADER.

235. The Book of Genesis

 Openingspagina

R. Crumb illustreerde - in zijn kenmerkende tekenstijl - alle 50 hoofdstukken van het eerste bijbelboek, Genesis. Ik vrees dat niet alle gelovigen het eens zullen zijn met zijn voorstelling van God en de andere hoofdpersonen, maar dit werk zorgt er zeker voor dat deze oeroude verhalen weer eens gelezen worden. Met deze beelden erbij is het namelijk gewoon stukken interessanter.

Een nieuw begin

110/1001. De enge poort

André Gide schreef De enge poort (La porte étroite) in 1909. De titel is een verwijzing naar Lucas XIII:24 - “Strijdt om in te gaan door de enge poort”. Dit is ook het motto van het boek. Dit Bijbelvers gaat verder met de woorden "want ik zeg u dat velen zullen proberen maar niet kunnen binnengaan”. Ik zeg u - weinige lezers van mijn blog - dat velen die dit boek zullen gaan lezen dit niet zullen afronden. Niet omdat het een dik boek is (slechts 210 pagina’s), maar omdat het taalgebruik behoorlijk poëtisch is (zo zijn de Fransen) en de zwaar aanwezige, hoogdravende onderwerpen van Liefde, Dood en Geloof niet iedereen zal aanspreken. Het verhaal schetst de ongelukkige liefde tussen twee jongelingen, Jèrôme en zijn nichtje Alissa. Door gebrek aan praten, hineininterpretieren van elkaars wensen en aannames, het wegcijferen van de eigen verlangens, overdreven in de Heer zijn en andere misverstanden loopt hun impliciete belofte van eeuwige trouw op niets uit en voelen ze zich beiden een tiental jaren ongelukkig. En dan [waarschuwing: plot-spoiler] gaat Alissa ook nog eens dood. Snif.

Ter afsluiting twee quotes die de sfeer weergeven en mij wel aanspraken: “Wat ik van de toekomst vroeg was niet zozeer geluk als wel een opgave die mij in staat zou stellen het geluk te bereiken, waaruit blijkt, dat ik reeds zeer jong geluk en zelftucht in één begrip samenvatte.” & “Mijn grootste eerzucht was een overwinning op mijzelf te behalen.” Uitlezen van dit boek was weer zo'n overwinning.