Justitiële Verkenning nr. 2 van 2014 (mei 2014, 125 pagina's) over voedselcriminaliteit: het bewust en opzettelijk misleiden of versluieren van informatie over voedsel voor financieel gewin. Dit kan zowel administratief (overproductie bij quota, misleidende claims, namaak, hoeveelheden verkeerd weergeven) als fysiek (vervangen door goedkoper alternatief, toevoegingen zoals water of melamine, afgekeurde producten toch verkopen).
Och, had ik maar een landje in Drenthe (en tijd) zodat ik biologisch-dynamisch ons eigen eten kon verbouwen.
Posts tonen met het label veiligheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label veiligheid. Alle posts tonen
zondag 10 augustus 2014
zondag 2 februari 2014
542. Kijken naar Amerika
Justitiële Verkenning 8|2013 (118 pagina's) over het justitiebeleid in Amerika en de invloed daarvan op het Nederlandse beleid.
Waard te onthouden is dat de (daadwerkelijk) drastische daling van de criminaliteit in New York meer een wijziging in organisatie en aansturing van politie en andere betrokken overheidsorganisaties lijkt te zijn dan demografische ontwikkelingen of uitvoering van theorieën zoals de broken windows en zero-tolerance-policing. Richten op hot spots/times/crimes/etc. lijkt vruchtbaar als het niet alleen telkens echt voor de korte termijn is (bijdrage Schuilenburg).
De waarde van buurtwachten is lastig te bepalen (gevoel van veiligheid en gemeten veiligheid verschillen) (bijdrage Lub).
Van Swaaningen krabbelt lustig over waarom de VS vooral niet te vergelijken is met Nederland. Ik ben het wel eens met zijn conclusies, maar zijn opsommingen en de schijnbare structuur die dat geeft zijn - zoals wel vaker - onnavolgbaar.
De nuances die Haen Marshall schetst bij de op staatsniveau in gang gezette liberalisering van het marihuana-beleid zijn nuttig. Misschien eens nader in verdiepen, in elk geval passief volgen hoe het komende jaren verder loopt.
De evaluatie van gerichte courts in Texas (alcohol, psychiatrie, veteranen) laat positieve resultaten zien, en dat is mooi. De beschrijving is niet al te bruikbaar, maar het volgende misschien wel (om de ontwikkelingen in NL te duiden). Realiteit is dat er in de VS:
1. overspannen angst voor misdaad is;
2. berichtgeving over misdaad en strafrechtbeleid in de media vertekend is;
3. een op soundbytes berustend kiessysteem een diepgaand discours over overheidsbeleid in de politieke arena in de weg staat.
Tot slot van deze JV een korte schets door Kruize van het Scandinavisch systeem, waarmee NL zich op veel punten beter mee laat vergelijken.
Waard te onthouden is dat de (daadwerkelijk) drastische daling van de criminaliteit in New York meer een wijziging in organisatie en aansturing van politie en andere betrokken overheidsorganisaties lijkt te zijn dan demografische ontwikkelingen of uitvoering van theorieën zoals de broken windows en zero-tolerance-policing. Richten op hot spots/times/crimes/etc. lijkt vruchtbaar als het niet alleen telkens echt voor de korte termijn is (bijdrage Schuilenburg).
De waarde van buurtwachten is lastig te bepalen (gevoel van veiligheid en gemeten veiligheid verschillen) (bijdrage Lub).
Van Swaaningen krabbelt lustig over waarom de VS vooral niet te vergelijken is met Nederland. Ik ben het wel eens met zijn conclusies, maar zijn opsommingen en de schijnbare structuur die dat geeft zijn - zoals wel vaker - onnavolgbaar.
De nuances die Haen Marshall schetst bij de op staatsniveau in gang gezette liberalisering van het marihuana-beleid zijn nuttig. Misschien eens nader in verdiepen, in elk geval passief volgen hoe het komende jaren verder loopt.
De evaluatie van gerichte courts in Texas (alcohol, psychiatrie, veteranen) laat positieve resultaten zien, en dat is mooi. De beschrijving is niet al te bruikbaar, maar het volgende misschien wel (om de ontwikkelingen in NL te duiden). Realiteit is dat er in de VS:
1. overspannen angst voor misdaad is;
2. berichtgeving over misdaad en strafrechtbeleid in de media vertekend is;
3. een op soundbytes berustend kiessysteem een diepgaand discours over overheidsbeleid in de politieke arena in de weg staat.
Tot slot van deze JV een korte schets door Kruize van het Scandinavisch systeem, waarmee NL zich op veel punten beter mee laat vergelijken.
"Het strafrechtsysteem werkt het beste als er zo weinig mogelijk gebruik van wordt gemaakt."
Labels:
21e eeuw,
Amerika,
beleid,
non-fictie,
Scandinavië,
veiligheid,
werk,
wetenschap
zondag 5 mei 2013
487. Volop lokale kansen in nieuw politiebestel
Weinig diepgravend, maar niettemin nuttig boekje over lokale besturing van de politie onder de nieuwe Politiewet 2012 (uitgave ministerie van Veiligheid en Justitie, juli 2012).
zondag 24 maart 2013
zondag 27 januari 2013
465. Veiligheid als (bij)product
Inaugurele rede van professor dr. Ira Helsloot over beleidsontwikkeling in interactie tussen bestuurders, adviseurs en narrige burgers (Radboud Universiteit Nijmegen, 21 september 2012, 32 pagina's). Strekking is dat het Nederlands veiligheidsbudget niet (altijd) doelmatig en rationeel wordt ingezet omdat:
1) degene die bepaalt, niet degene is die betaalt (andermans geld is makkelijk uit te geven);
2) er gekleurde adviezen worden uitgebracht (vanuit eigen danwel eigen organisatie-belang);
3) de professionals steeds betere en mooiere methoden en materialen wil inzetten (ongeacht de grootte van de daadwerkelijke meeropbrengsten);
4) de betrokken organisaties niet willen samenwerken (zonder daartoe van bovenaf gedwongen te worden).
De oratie is toegankelijk geschreven, de voorbeelden zijn (begrijpelijkerwijs) niet heel uitgebreid beschreven, maar dat is ook niet nodig om te overtuigen dat het Nederlands bestuur geholpen zou zijn met wat minder emotie en symbool, en wat meer rationaliteit.
1) degene die bepaalt, niet degene is die betaalt (andermans geld is makkelijk uit te geven);
2) er gekleurde adviezen worden uitgebracht (vanuit eigen danwel eigen organisatie-belang);
3) de professionals steeds betere en mooiere methoden en materialen wil inzetten (ongeacht de grootte van de daadwerkelijke meeropbrengsten);
4) de betrokken organisaties niet willen samenwerken (zonder daartoe van bovenaf gedwongen te worden).
De oratie is toegankelijk geschreven, de voorbeelden zijn (begrijpelijkerwijs) niet heel uitgebreid beschreven, maar dat is ook niet nodig om te overtuigen dat het Nederlands bestuur geholpen zou zijn met wat minder emotie en symbool, en wat meer rationaliteit.
Labels:
bestuur,
bestuurskunde,
oratie,
professionals,
veiligheid,
werk
zondag 14 oktober 2012
433. Doelbereik van de pilot BIJ
Onderzoek van Regioplan Beleidsonderzoek naar de pilot Bestuurlijke Informatievoorziening Justitiabelen (BIJ) (juni 2012, 90 pagina's). In deze pilot worden burgemeesters geïnformeerd over de terugkeer van ernstige gewelds- en zedendelinquenten in hun gemeenten ten behoeve van het inschatten door de burgemeester van het risico dat als gevolg van deze terugkeer verstoringen van de openbare orde in zijn gemeente plaats kunnen hebben, zodat zo nodig passende maatregelen kunnen worden genomen om de openbare orde te handhaven. Deze (te) lange zin is een quote uit de nota van toelichting bij het besluit waarin de juridische basis voor deze 'robuuste en generieke' gegevensverstrekking werd geregeld in artikel 11a van het Besluit justitiële en strafvorderlijke gegevens (zie Stb. 2011, 314).
Conclusie van de onderzoekers over het doelbereik van BIJ:
"Samenvattend concluderen we dat de BIJ-informatiestroom goed vorm heeft gekregen. De informatie zorgt voor een versterking van het overleg met ketenpartners en verbetert de informatiepositie van burgemeesters. Daardoor kunnen burgemeesters zich (beter) voorbereiden op eventuele problemen en, indien nodig, maatregelen treffen om deze te voorkomen. Niet alle burgemeesters achten hun bevoegdheden toereikend om maatregelen te kunnen nemen. Mogelijk zijn hierin verbeteringen aan te brengen door een intensiever overleg met het Openbaar Ministerie over het opleggen van voorwaarden bij de invrijheidsstelling en bij verlof. Een belangrijk bijverschijnsel van BIJ is dat burgemeesters ook verantwoordelijk dreigen te worden voor het voorkomen van recidive door terugkerende ex-gedetineerden, hetgeen niet de bedoeling van BIJ is, maar in de praktijk moeilijk tegen te gaan is. Ten slotte blijkt uit de evaluatie van de pilot dat de aansluitvoorwaarden van de pilot door veel gemeenten minimaal worden nageleefd: er wordt niet altijd teruggekoppeld naar het KLPD, accountantscontrole blijft in alle gemeenten achterwege en bijzondere persoonsgegevens worden in de uitvoeringspraktijk ruimer gedeeld dan volgens de regels is toegestaan."
Conclusie van de onderzoekers over het doelbereik van BIJ:
"Samenvattend concluderen we dat de BIJ-informatiestroom goed vorm heeft gekregen. De informatie zorgt voor een versterking van het overleg met ketenpartners en verbetert de informatiepositie van burgemeesters. Daardoor kunnen burgemeesters zich (beter) voorbereiden op eventuele problemen en, indien nodig, maatregelen treffen om deze te voorkomen. Niet alle burgemeesters achten hun bevoegdheden toereikend om maatregelen te kunnen nemen. Mogelijk zijn hierin verbeteringen aan te brengen door een intensiever overleg met het Openbaar Ministerie over het opleggen van voorwaarden bij de invrijheidsstelling en bij verlof. Een belangrijk bijverschijnsel van BIJ is dat burgemeesters ook verantwoordelijk dreigen te worden voor het voorkomen van recidive door terugkerende ex-gedetineerden, hetgeen niet de bedoeling van BIJ is, maar in de praktijk moeilijk tegen te gaan is. Ten slotte blijkt uit de evaluatie van de pilot dat de aansluitvoorwaarden van de pilot door veel gemeenten minimaal worden nageleefd: er wordt niet altijd teruggekoppeld naar het KLPD, accountantscontrole blijft in alle gemeenten achterwege en bijzondere persoonsgegevens worden in de uitvoeringspraktijk ruimer gedeeld dan volgens de regels is toegestaan."
donderdag 30 augustus 2012
422. Professionals en protocollering
Justitiële Verkenning 2012/04 (112 pagina's).
WODC-samenvatting:
"In dit themanummer staan beroepen en organisaties in de justitieketen centraal, evenals de vraag hoe professionaliteit zich verhoudt tot de tendens om protocollen op te stellen voor allerlei werkprocessen waarbinnen voorheen sprake was van een zekere autonomie voor individuen en/of collegiale verbanden om deze processen naar eigen inzicht in te richten. Daarbij komt ook aan de orde of de (impliciete) tegenstelling tussen protocollering en professionele ruimte niet een valse is."
Slechts matig interessant en relevant voor me.
WODC-samenvatting:
"In dit themanummer staan beroepen en organisaties in de justitieketen centraal, evenals de vraag hoe professionaliteit zich verhoudt tot de tendens om protocollen op te stellen voor allerlei werkprocessen waarbinnen voorheen sprake was van een zekere autonomie voor individuen en/of collegiale verbanden om deze processen naar eigen inzicht in te richten. Daarbij komt ook aan de orde of de (impliciete) tegenstelling tussen protocollering en professionele ruimte niet een valse is."
Slechts matig interessant en relevant voor me.
Abonneren op:
Posts (Atom)




