Boek van Sélina van Gool (2024, 256 pagina's) over tien jaar fysiek en mentaal partnergeweld, intieme terreur, door haar (bekende) ex-partner en vader van haar kinderen Gers Pardoel en over de gebrekkige hulp die ze heeft ervaren vanuit verschillende hulporganisaties.
Zelf noemt ze het geweld extreem; ik vrees echter dat het veel normaler is in veel relaties dan we willen durven denken. Het boek geeft enig inzicht in hoe zoiets kan ontstaan en ook kan blijven voortbestaan (waarom gaat een slachtoffer niet weg?!). Geloofwaardig in de beschrijving.
Het boek is ook een aanklacht van Sélina tegen de hulpverlenende instanties, die teveel objectief proberen te zijn en daarmee dus ook gehoor geven aan de vader. Selina suggereert dat het feit dat haar partner een BN'er is tegen haar werkt. Verder herhaalt ze meermaals dat het vooral goed verdienen is voor de hulpinstanties, en dat die niet gebaat zouden zijn met het geven van daadwerkelijke hulp. Ik vrees dat het waar is dat de organisaties onderbezet en overbelast zijn en niet de benodigde tijd en energie kunnen steken in het daadwerkelijk beoordelen van een casus en daarnaar handelen. De kwade opzet die wordt verondersteld in dit boek, zie ik echter echt niet.
Slotopmerking: ik heb na het lezen niet een heel positief beeld over de schrijfster en haar levenswandel. Dat doet echter niets af aan het leed dat haar zal zijn aangedaan.
Nog een Mart Smeets (2001, 194 pagina’s) en de slechtste. Zijn meningen en oordelen interesseerden mij echt niet. Had ik maar laten staan in het gratis boekenkastje.
Science fiction roman van Iain Banks (1987, 520 pagina's). Eerste van een reeks over de oorlog tussen de Iridianen (mono-theisten, overtuigd van eigen gelijk en superioriteit) en de Cultuur (computer/AI-gestuurde samenleving, strevend naar maximaal utilitarisme). Lekker veel actie en soepel leesbaar. Een tweede deel zit er wel eens in. Dat zou dan The Player of Games uit 1988 moeten worden.
Deze vakantie in Auschwitz geweest. Wat een onvoorstelbaar vreselijke verschikkingen daar (2026, 60 pagina's). Nooit meer.
Boekje met.korte stukjes van Mart Smeets (1995, 158 pagina's). Oud, maar best aardig. Mart komt naar voren als een zelfingenomen man.
Op aanraden van Katja gelezen boek van Elizabeth Strout (344 pagina's, 1997). Literair, mooi geschreven, niet vervelend, goed doorheen te komen, maar toch niet echt iets voor mij. Te emotioneel, zoetsappig?
Makkelijk leesbare pageturner van James Patterson (2004, 283 pagina's). Elk hoofdstuk maximaal 3 pagina's. Complete waste of time, maar wel prettig.
Deze klassieker van Sun Tzu (±400 voor Chr.) herlezen, in een fraaie, geïllustreerde en becommentarieerde versie (274 pagina’s). Waarbij ik al het achtergrondgepraat en de voetnoten eerlijk gezegd vond afleiden van de korte, helder lijkende, maar op tal van manieren te interpreteren inzichten van de schrijver(s).
Briljante "Encyclopedie van de stront", samengesteld door Gerrit Komrij (2006, 328 pagina's). Het ideale toiletboek!
Inspirerend boek over hardlopen van Christopher McDougal (2010, 290 pagina’s). Zorg dat je lol hebt in hardlopen en zorg voor sterke voeten (barefoot, oefeningen).
"Een merkwaardige verzameling foto's van 80 jaar Rusland (1852-1932)", geduid door Karel van het Reve (1976, 162 pagina's).
Mooi verhalend kinderboek van Paul Biegel, uit 1964 (160 pagina’s). Destijds kinderboek van het jaar en ook nu nog een succes bij Nina (5).
Tamelijk generiek boekje over de psychologie van het wielrennen (Martijn Veldkamp, 2015, 242 pagina's). Eigenlijk geen nieuwe inzichten opgedaan, anders dan de kans op negatieve gevolgen van werken met beloning. Als iemand intrinsiek gemotiveerd is iets te doen en je gaat dat gedrag koppelen aan een beloning dan is er het risico dat het extrinsiek wordt gemotiveerd: wat eerst spontaan en met plezier werd gedaan, gebeurt dan alleen met beloning in het vooruitzicht.
Heerlijk scifi-snackboek uit 1967 van John Brunner (194 pagina’s). De Spaanse Armada verslaat de Engelse vloot en Spanje heerst over Europa en Amerika. En oh ja, ze ontdekken ook tijdreizen. We volgen in het boek een tijdreiziger, Miguel. Aanrader!
Indrukwekkend boek van Anatoli Pristavkin (1981, 240 pagina’s) over een weestweeling die in 1943 proberen te overleven in tijden van honger (honger, honger, honger) en strijd. Schrijnend verhaal over de verschikkingen van de Tweede Wereldoorlog in de Sovjet-Unie onder Stalin. Dikke aanrader.
The Prague Book is een schitterend fotoboek met de Highlights of a Fascinating City (2018, 258 pagina's). Gelezen en bekeken ter voorbereiding op mijn vakantie naar Praag van donderdag 28 oktober tot en met zondag 1 november 2026.
Onopgemerkt deze CBS productie herlezen. Dat was op zich niet de bedoeling...
Na vele jaren werk (en duizenden pagina's lezen) zijn de twee vaststellingswetten van het nieuwe Wetboek van Strafvordering aanvaard!
Gedegen en complete wetsevaluatie van de Wahv, uitgevoerd door Bas de Wilde & Oberon Nauta (2025, 251 pagina's). Belangrijkste conclusie is dat de Wahv nog steeds doet wat dertig jaar geleden is beoogd, maar er zijn wel ook de nodige verbetervoorstellen.
Zeer vermakelijk tweede deel van de Flashman papers, geschreven door George Macdonald Fraser (1970, 305 pagina's).
