1085. Aan het einde van de wereld

Cadeau van Daria en fam. Emoliteratuur van Kristin Hannah (2018, 525 pagina’s). Soepel lezend, maar geestelijk net zo verrijkend als als als… iets dat niet zo geestelijk verrijkend is.

584. Kalme Chaos

Briljant boek van Sandro Veronesi, terecht aangeraden door collega's. Succesvolle Italiaanse man (rijk, slim, knap) verliest zijn verloofde en besluit bij de school van zijn dochter te gaan staan, elke schooldag. Familie en vooral collega's, van zijn bedrijf dat midden in een megafusie zit, komen bij hem op bezoek met hun persoonlijke problemen en lijden. Fraaie zinnen, mooie beschrijvingen leggen verschil tussen succes en geluk bloot, zonder traag te worden of te vervelen, en met de nodige humor. De titel Kalme Chaos is hierin een fraaie term voor de kalmte die je in je kan voelen of uitstralen terwijl de wereld om je heen en in je innerste eigenlijk branden. Het boek is nogal Italiaans. Niet alleen door de spaghetti die wordt gegeten, de setting in Milano, de namen van de hoofdpersonen (Pietro, Claudia, Carlo, Martha, Matteo, Franzeska), maar vooral door hoe deze personen met elkaar omgaan en dan in het bijzonder de mannen en de vrouwen. Klassiek, zal ik maar zeggen. Hoe realistisch het verder is dat een hoge pief tijdens een fusie voor een school kan zitten is de vraag, maar het stoort niet. Het einde - waarin de dochter van de achtergrond op de voorgrond treedt -  is ook bevredigend. Eindoordeel: 5 sterren.

537. The Memory Chalet

Mijn laatste boek van dit jaar is het allerlaatste boek van historicus Tony Judt (2010, 230 pagina's), vooral bekend vanwege zijn - eerder gelezen - magnum opus Postwar (Na de oorlog). In 2009 kreeg hij te horen dat hij binnen twee jaar zou overlijden aan de ziekte ALS. In The Memory Chalet verhaalt hij 21 herinneringen die hij koppelt aan de geschiedenis na de Tweede Wereldoorlog.

Enkele lessen die mij bijblijven:
- De 20ste eeuw lijkt een zeldzaam interessante eeuw in de geschiedenis te zijn geweest met de twee wereldoorlogen en de snelle technologische ontwikkelingen. De 21ste eeuw hoeft overigens niet op alle punten net zo interessant te hoeven worden.
- Soberheid en afzien lijkt de huidige westerse generaties niet meer gegeven. Welvaart wordt als een vanzelfsprekendheid gezien en geen inspanning meer te vereisen. Consumeren brengt mensen niet samen. Dit is meer dan een "vroeger was alles beter" en "de jeugd van tegenwoordig is verwend en hopeloos" (al was het maar omdat ik zelf ook onderdeel van die generaties ben).
- Leven gaat bij terugblik meer over mensen dan over intellectuele ontwikkeling. Bij deze open deur hoort wel dat het gaat om het contact met juist die mensen die de geestelijke ontwikkeling stimuleren.
- Reizen (bij voorkeur met trein en bus) en systematisch nieuwe dingen leren houden het leven interessant. Gebruik daarbij ook eens een geheugentechniek zoals die van de verwijzing naar het geheugenpaleis in de titel.

 "Geschiedenis is filosofie met voorbeelden"

2013:

In 2013 heb ik weer net een boek minder gelezen dan vorig jaar. Ik wijt dit onder meer aan het gemakkelijker vermaak waaraan mijn iPad toegang geeft en het drukke werkjaar. Komend jaar uiteraard weer volop aandacht voor het geschreven woord, vooral ook voor boeken van de 1001-lijst. Streven is namelijk daarvan er elk jaar minimaal 10 te lezen, maar ik ben dit jaar blijven steken op 5. Treurig. Wat verder opvalt is dat - naast werkgerelateerd leesvoer - science fiction afgelopen jaar dominant aanwezig was. Ik denk niet dat dit komend jaar ook nog het geval gaat zijn, maar we gaan het zien.

504. De dagelijkse worsteling

Zeer geslaagde graphic novel van Manu Larcenet (2003, 2004, 2006, 2008; 242 pagina's). Vertaald uit het Frans ("Le combat ordinaire"). Over zijn psychiatrische behandelingen, zijn (moeizame) verhouding tot zijn ouders, de band met zijn broer en zijn vriendin (en dochter), maar ook over de opkomst van het rechts-extremisme, over het verdwijnen van de zware scheepsindustrie en over de oorlog in Algerije. Echte aanrader, voor de lezers die van veel plaatjes bij de tekst houden.

485. De Vernederden - deel I

Een vroeg, minder bekend werk van Fjodor M. Dostojefski (1861, 200 pagina's). Gelezen in een oude vertaling en druk (zie foto met inschrift "H.Vermeer.Ing [?] militair hospitaal Februari 1920 A'dam"). Ik weet niet of het de oude vertaling was, het oppervlakkige verhaal (veel gepsychologiseer zonder diepgang in de karakters), of het gebrek aan actie (binnen praten over emoties en wat had kunnen zijn), maar het kostte 4 weken worstelen om tot het einde van het eerste deel ter geraken. Het tweede deel zal ook nog worden gelezen (voldoende benieuwd geraakt naar de afloop), maar niet direct aansluitend...