498. Wachten op de barbaren

In de derde bijeenkomst van de USBoekenclub (13 september 2013) is Wachten op de barbaren van Nobelprijswinnaar J.M. Coetzee (1980, 242 pagina's) besproken. Alle vijf aanwezigen waren enthousiast over de diepe boodschap en compacte stijl. Het boek leende zich ook goed voor het loskrijgen van verhalen over hoe wij zelf aankijken tegen zaken als verantwoordelijkheid, persoonlijke ontwikkeling en vergankelijkheid.

De plot is te lezen achter de eerste link in dit bericht. Wat opviel was dat er weer behoorlijk wat - zoals kennelijk nodig voor echte literatuur - viezigheid voorbijkwam; en dan heb ik het zowel over poep en plas, als over vieze geilheid van een oude man en expliciet beschreven martelingen. Volgende keer Henry Miller, De kreeftkeerskring. Naar verluidt erotisch.

De barbaar, dat is de ander.

112/1001. Cry, The Beloved Country

Alan Paton schreef dit boek vlak na de Tweede Wereldoorlog (1948). Hetgeen geschreven wordt over de toestand in Zuid-Afrika in die periode stemt treurig: verdeeldheid, armoede, teloorgang, honger. Door het verhaal heen zit echter steeds de boodschap dat individuele mensen door hun inzet het verschil voor velen kunnen maken.

Ik ben nooit beneden de Sahara geweest, maar ik hoop - enigszins tegen beter weten in - dat de afgelopen ruim 60 jaar alles beter is geworden. Dit boek is door zijn eenvoudige verhaal met belangrijke boodschap in elk geval een aanrader.

Veelzeggend beeld uit een verfilming uit 1995