1036. Freedom

Het lezen van Freedom van Jonathan Franzen (2010, 564 pagina's) heeft mij ruim zes weken de tijd gekost. Waarschijnlijk omdat ik te druk of te snel afgeleid was want het is een best soepel lezend, interessant, knap boek. Ik kan het dan ook een ieder aanbevelen, net als eerder Crossroads van dezelfde schrijver. In het boek wordt het leven van een gezin, de Berglunds, vanuit verschillende perspectieven beleefd. Een ieder worstelt met (on)vrijheden en hoe daarmee om te gaan. Dit geeft psychologisch geduide, diepe karakters.

1024. Jachtveld

Na lange tijd (zie nummer 661) weer een Jack Reacher van Lee Child (1997, 400 pagina’s). Zeer vermakelijk vakantievoer, maar qua plot natuurlijk onzinnig.

927. De sterrengever

Jojo Mozes (2019, 420 pagina’s). Zoetsappig als een damesroman, maar mooi, filmisch geschreven.

925. Crossroads

Mijn eerste boek van Jonathan Franzen (2021, 584 pagina’s). Behoorlijk onder de indruk van de opzet van het boek en van de schrijfstijl. Vijf sterren.

880. Hotel

Meegenomen uit een mini-bieb na het eerdere lezen van The Moneychangers van dezelfde schrijver, Arthur Hailey. Deze keer gaat het over de hotelsector in de jaren 60 (1965, 408 pagina's). Behoorlijke pulp, duidelijk geschreven voor verfilming, en dat is nog gebeurd ook; zowel als film, als als tv-serie.

854. The Moneychangers

Vermakelijk boek over bankieren in de VS in de jaren 70 van de vorige eeuw. Opgepikt bij mijn schoonouders. Met spanning, erotiek, geweld en feiten. Geschreven door Arthur Hailey (1975, 500 pagina’s).

852. De wereld moet beter worden

Na het overlijden van Maarten Biesheuvel kwam ik erachter dat ik nog nooit iets van hem heb gelezen. Dat heb ik goedgemaakt met deze verhalenbundel (1984, 300 pagina’s). Zijn verhalen blijken me over het geheel genomen niet echt te kunnen bekoren. Af en toe is er een vleugje Bob den Uyl, dat is aardig. Vaak zijn er vele vleugen beschreven gekte; en die zijn me te realistisch, voelt onprettig.

850. Woonideeën voor doe-het-zelvers

Weer zo een fantastisch jaren 70 interieurboek! Met 250 pagina’s klusideeën voor in het hele huis. Cadeau van schoonmama.

849. Van huis tot thuis

“Een boek vol praktische tips om sfeervol te wonen”. Een uitgave van de Nutsspaarbank Den Haag uit de jaren 70 (125 pagina’s, schaamteloos vertaald uit een Duitse publicatie, met erg Duitse plaatjes). Cadeau gekregen van schoonmama en best hilarisch om te lezen door de tijdgeest met veel schrootjes, felle kleuren, wat vrijgevochtener (halfnaakte mensen loungend op een zitkussen in roze velours midden in de woonkamer :-)). Zaten er nog echt praktische wenken in? Ja hoor, de gouden tip om een plattegrond op schaal te maken om de inrichting vorm te geven, tips over grote ruimtes onderverdelen in zones, het gebruik van kleur (in een wat donkerder ruimte warme tinten als geel en rood; lees: geelgebroken witte wandverf, Perzisch tapijt; in slaapkamer best wat kleur).

845. Jeeves and the tie that binds

Ontspanning met een P.G. Wodehouse (1971, 207 pagina’s). Boek blijkt ook als een verhaal in een andere Wodehouse gepubliceerd, die ik al lang heb gelezen, maar dat mocht de pret niet drukken.

844. HM

Best wel lang geleden dat ik iets van Marten Toonder heb gelezen, terwijl ik ze volgens mij in mijn jeugd en adolescentie zo'n beetje allemaal met veel plezier heb verslonden. Deze bundel HM (1956, 1962, 1974, 1978; 230 pagina's) heb ik opgepikt in een meeneembibliotheek en bevat de verhalen de atlantiër, het huilen van urgje, de hopsa's. Allemaal niet zijn beste verhalen maar vermakelijk zeker.

843. De MeesterDromer

Nog een geslaagde scifi-roman van Ursula’s LeGuin (1971, 192 pagina’s): in een nabij-toekomstige wereld wijzigen de dromen van een (1) man, George Orr, met terugwerkende kracht de werkelijkheid. En dat is niet altijd prettig. Hij komt daarvoor in behandeling bij een droomspecialist met droommachine, die al snel de potentiële voordelen van deze kwaal ziet (voor zichzelf). De aangestuurde dromen blijven lastig controleerbaar, voor Orr, en lastig aanstuurbaar voor de dokter. De thema’s van strijd tussen de dokter en de patiënt, en van de liefde die parallelle werelden overstijgt zijn me duidelijk. De rol van de schildpadachtige buitenaardse wezens minder... Niettemin is ook dit boek weer een aanbeveling waard.

839. De ontheemde

Heel goede scifi van Ursula LeGuin (1975, 352 pagina's). Plot is als volgt. Een briljant wetenschapper, Shevek, groeit op een maan bij een planeet. Op die maan heerst een extreem anarchistisch-socialistisch regime: geen bezit, geen regering, alles vanuit het belang van het geheel van de maatschappij. De opofferingsgezindheid is ook nodig want de planeet is schraal, met regelmatige hongerperioden. De samenleving op de maan is ontstaan toen 170 jaar eerder een grote groep mensen wegging bij de moederplaneet. Op de planeet is een overdadig, kapitalistisch systeem. Shevek heeft een overkoepelende, prijswinnende natuurkundige theorie ontwikkelt die hij gaat uitdragen op de planeet. Hij is daarmee de eerste sinds de emigratie die naar de planeet gaat. Geconfronteerd met het verschil met zijn thuisbasis komt hij tot inzichten over wat de meest wenselijke maatschappij-inrichting is. Met inachtneming van de onvolkomenheden die er overal zijn. De Aarde komt zijdelings ook nog aan bod: de mensheid heeft de planeet zo uitgewoond dat het een nauwelijks bewoonbare dorre boel is geworden.

838. Centen graaien

Toen de bibliotheek van het WODC werd opgeschoond in verband met hun verhuizing naar een betere plek, heb ik dit true crime boekje meegenomen. Over oplichtingspraktijken in Nederland. Makkelijk bij elkaar getikt niemendalletje van Peter Stuivenberg (1997, 200 pagina’s): paar zaken, wat smeuïge details, wat interviews met oud-rechters en wetenschappers. Voila! Ik had het misschien beter kunnen laten liggen...

837. Eenzaam

Boek van Boudewijn Buch over eenzame eilanden, vuurtorens, boeken (1992, 250 pagina's). Passend thema voor deze dagen van voortgezette sociale distantie.

834. De Kat en de Generaal

Dit tweede boek van Nino Haratischwili is ook groots van opzet maar uiteindelijk beduidend minder dan Het achtste leven (voor Brilka). Omdat het magisch realisme ontbreekt worden de plotlijnen ongeloofwaardig(er). De karaktervorming moet je wel heel graag in mee willen gaan om het zweem van werkelijkheid te laten hebben. Beste vind ik de beschrijvingen van het gevoel van mensen die huis en haard hebben verlaten om hun geluk elders te beproeven (van Sowjetdeelstaat naar het westen).

829. The Rivals of Sherlock Holmes

Een collectie van vroege detectiveverhalen, uit dezelfde periode als de opkomst van Sherlock Holmes (gebundeld door Hugh Greene, 1970, 335 pagina’s). Wisselende kwaliteit, maar overall heel aardig!

827. Rhythm & Blues van het recht

Uit de opgedoekte WODC-bibliotheek meegenomen bundeltje van Rieme-Jan Tjittes (1997, 145 pagina’s) met toegankelijk vertelde, klassieke Hoge Raad-arresten. Zo beleefde ik de studie aan privaatrecht ook vaak: verhaaltjes met weinig solide argumenten die een beslissing rechts- of linksom konden doen laten vallen. Strafrecht biedt gelukkig meestal wat meer houvast.

821. Hendrik Antoon Lorentz

Lorentz (1853-1928) was alleen als naamgever van laboratoria en straten bij mij bekend. Deze biografie (2019, 310 pagina’s) niet heel grijpend geschreven, maar toch wel geïnspireerd door het verhaal: gelijkmoedig, hardwerkend, betrokken, slim. Dat wil ik - op mijn niveau - ook wel zijn...

810. Something Fishy

Speciaal voor de zomervakantie bewaarde P.G. Wodehouse (1957, 215 pagina's; in de VS gepubliceerd als The Butler did it).Vermakelijk verhaal over een huwelijkstontine, met alle gebruikelijke verwikkelingen, en - spoiler alert? - goede afloop.