1072. LELYSTAD

Indrukwekkend boek van Joris van Casteren (*1976) over Lelystad, waar hij opgroeide (2008, 340 pagina's). Geleend van vriend Alex, die in dezelfde tijd daar woonde. Ik wist wel dat Lelystad een nieuwe stad was, maar dat het pas sinds 1980 een gemeente is, was nieuws voor me. Verlang er nu stevig naar om door de stad te gaan wandelen om een en ander met eigen ogen te zien.

1041. A Numerate Life

John Allen Paulos (2015, 208 pagina’s).

“Mag ik koffie zonder melk?”
“Helaas, de melk is op, ik kan u wel koffie zonder suiker geven.”

955. Shoe dog

Wel aardige biografie van Phil Knight, de oprichter van Blue Ribbon en het daaruit voortkomende Nike. Ik ga er geen Nike meer door kopen maar toch wel een indrukwekkend verhaal, prettig geschreven (2016, 416 pagina’s).

885. Anna

Biografie van Anna van der Breggen (2021, 203 pagina’s). Indrukwekkende sportster, nogal normaal mens, zoetkabbelende bio. Wel overigens prettig geschreven, de korte reacties van mensen uit haar directe omgeving aan het einde van elk hoofdstuk werken goed, soepel te lezen.

820. Zeven politieke levens

Lijvige biografie van Frits Korthals Altes (2018, 674 pagina’s). Herinneringen in dossiers, mede dankzij Henny.

748. Dagboek van een getuige

Niet heel goed geschreven emo-niemendalletje van Astrid Holleeder (2017, 272 pagina's), waarmee ze haar inkomen met de feestdagen gegarandeerd aardig aanvult na het ongekende succes van Judas. Beeld dat Astrid van zichzelf schetst is dat van de lieve, zorgzame oma die geniet van huiselijkheid, kinderen en kleinkinderen, maar door het haperende justitiesysteem wordt tegengewerkt als getuige.

701. Judas

Indrukwekkend, soepel lezend 'testament' van de zus van Willem (Wim) Holleeder, Astrid Holleeder (2016, kleine 600 p.). Al is een kwart waar, is het een heel enge vent.

662. Pluche

Femke Halsema's prettig leesbare politieke memoires (2016, 395 p.) over een periode dat ik me ook zo begon te interesseren in politiek. Ze blijkt - gelukkig - te beschikken over voldoende zelfreflectie.

648. De stamhouder

Boek als cadeautje gekregen van mijn ouders (2014, 333 blz.). Viel niks tegen. Alexander Münninghoff kan goed schrijven en blijkt uit een zeer woelige, interessante familie afkomstig. Waarbij weliswaar iedereen in woelige tijden leeft, maar de 20ste eeuw toch wel bijzonder interessant was. Aanrader dus.

624. De beren van Churchill

Mijn vader, die dit boek in 1982 voor Vaderdag heeft mogen ontvangen, verkoopt zijn overtollige boeken via www.boekwinkeltjes.nl. De kinderen Boer mochten eventueel interessante titels claimen. Deze titel sprak mij aan: ik was best benieuwd tegen welke beren staatsman Churchill aanliep in zijn strijd tegen de nazi's! Snel bleek echter dat het boek daarover niet ging. Het is het warrige, grotendeels autobiografische verhaal van schrijver en dichter H.C. ten Berge (1978, 185 pagina's) over zijn verblijf in Churchill, Alaska, waar ook ijsberen voorkomen... Teleurstellend, en het is nooit meer goed gekomen tussen mij en het boek. Het boek heeft me wel indringend er aan herinnerd dat je niet elk boek waaraan je begint ook moet uitlezen. En dat ik moet wegblijven van proza geschreven door dichters. Meest interessante delen gingen over de ontmoetingen met de Inuit, zowel van de schrijver als van de eerste ontdekkingsreizigers. Verder geleerd dat ijsberen tamelijk immuun zijn voor vuur, althans zich er weinig van aantrekken. Het boek is na lezing overigens onttrokken aan het verkeer door het resoluut in de oud-papierbak te mieteren. Graag gedaan.

602. George Orwell Diaries

De volledige, uitgetypte dagboeken van George Orwell uit de periode 1931 tot 1949 (2009, 625 blz.). Een indrukwekkend schrijver en mens, in contact met zijn natuurlijke omgeving en de mensheid, gedreven en bruut eerlijk, maar zijn dagboek blijkt niet bepaald interessant leesvoer. Twee van vijf eieren.

599. Pogingen iets van het leven te maken

Dagboek van een 83+-jarige man in een bejaardenhuis verzorgingshuis in Amsterdam. Hilarisch, relativerend, (vaag) herkenbaar vanuit (te schaarse) bezoeken aan mijn opa en oma. Aandacht voor het kleine geluk ("oud maar nog niet dood") dat resteert en ingetogen aandacht voor het (grote) leed in zijn leven. In de blijmoedige beschrijving van het (geestelijk) verval en de dood om hem heen zit humor, maar ook treurnis. Op het einde tot kleine tranen gedreven. Aanrader voor iedereen van elke leeftijd die wil pogen iets van het leven te maken.

591. Mijn Tijd

Biografie van Bradley Wiggins, met focus op zijn topjaar 2012, waarin hij onder meer de Tour de France en Olympisch Goud won (2012, 240 pagina's).

588. Door de pijngrens

Biografie van Lance Armstrong over zijn gevecht tegen kanker en het winnen van de Tour de France (2000, 288 p.). Bij de kringloop gescoord. Ondanks alles groot sportman, maar uit de pagina's doemt het beeld op van een akelig zelfovertuigde man. De wetenschap dat hij wel degelijk doping gebruikte maakt stukken ernstig leugenachtig. Bah.

504. De dagelijkse worsteling

Zeer geslaagde graphic novel van Manu Larcenet (2003, 2004, 2006, 2008; 242 pagina's). Vertaald uit het Frans ("Le combat ordinaire"). Over zijn psychiatrische behandelingen, zijn (moeizame) verhouding tot zijn ouders, de band met zijn broer en zijn vriendin (en dochter), maar ook over de opkomst van het rechts-extremisme, over het verdwijnen van de zware scheepsindustrie en over de oorlog in Algerije. Echte aanrader, voor de lezers die van veel plaatjes bij de tekst houden.

404. viktor kortsnoj

In mijn geboortejaar 1976 vroeg schaakgrootmeester Viktor Korstnoj (*1931) politiek asiel aan in Nederland. Datzelfde jaar kwam deze autobiografie uit. Kortsnoj beschrijft hierin zijn carrière tot dan toe. Pijnlijk duidelijk wordt hoe de Partij en het Sportcomité de sovjet schaakwereld sturen: wie mag er favoriet worden, wie krijgt ondersteuning door toptrainers om wereldkampioen te worden, wie mag naar het buitenland, wie moet soms een partij verliezen, et cetera? Als buitenstaander en niet echt tijdgenoot is het systeem als geheel lastig voor te stellen. De overheidsinspanningen waren overigens zonder meer heel succesvol. Welke schaker kent immers niet Aljechin, Botwinnik, Petrosjan, Bronstein, Tal, Keres, Spasski, Aronin, Averbach, Taimanov, Karpov (om er een paar te noemen)?

Misschien nog wel indrukwekkender dan Kortsnoj's carrière tot 1976 is het gegeven dat hij nog steeds - inmiddels 81 jaar oud! - op hoog niveau en met een zelfde gedrevenheid schaakt. Geen makkelijk, maar wel een inspirerend mens.