599. Pogingen iets van het leven te maken

Dagboek van een 83+-jarige man in een bejaardenhuis verzorgingshuis in Amsterdam. Hilarisch, relativerend, (vaag) herkenbaar vanuit (te schaarse) bezoeken aan mijn opa en oma. Aandacht voor het kleine geluk ("oud maar nog niet dood") dat resteert en ingetogen aandacht voor het (grote) leed in zijn leven. In de blijmoedige beschrijving van het (geestelijk) verval en de dood om hem heen zit humor, maar ook treurnis. Op het einde tot kleine tranen gedreven. Aanrader voor iedereen van elke leeftijd die wil pogen iets van het leven te maken.

596. Ik kom terug

Boek van Adriaan van Dis (2014, 290 blz.) over de laatste maanden van zijn bejaarde moeder. Over hun moeizame relatie, over haar leven, over Indië, over de 20ste eeuw, over sterven, over familie, over eerlijkheid, over het menselijk bestaan, over de dood. Begrijpelijk genomineerd voor de Libris-literatuurprijs, al spreekt mij het soms wat poëtische taalgebruik van Van Dis niet bijzonder aan. Binnenkort te bespreken in de boekenclub.

486. Met de moed van een ontdekkingsreiziger

Indrukwekkend fotoboek van Hapé Smeele (2002, 140 pagina's). Hij fotografeerde gedurende vijf jaar vijf dementerende ouderen. Zij worden waardig in beeld gebracht tijdens deze laatste levensfase (de meesten eindigen in de gevolgde periode uitgemergeld in een grafkist). Memento mori!