709. The Price of Valor

Het derde deel uit de reeks "The Shadow Campaigns" van Django Wexler (2015, 650 p.). Wederom zeer vermakelijk, maar na mijn onverdeelde enthousiasme over delen een en twee toch de conclusie dat ik delen vier en vijf op zijn hoogst uit de bibliotheek zou moeten halen...

585. The Thousand Names

Beste flintlock fantasy die ik ooit heb gelezen (...), geschreven door Django Wexler (2013, 610 pagina's). Heerlijk ontspannend. Met wat clichéverwikkelingen, maar verder gewoon goed geschreven. Er schijnen meer delen te zijn of te komen! Update: volgend jaar zomer The Shadow Throne als paperback.

452. 'A desperate business'

Ian Fletcher over 'Wellington, The British Army and the Waterloo Campaign' (2001, 226 pagina's). Waterloo is misschien wel de meest beschreven en geanalyseerde veldslag ooit. Dit boek vol fraaie illustraties beschrijft de Engelse kant van het verhaal, met veel citaten van mensen die mee hebben gevochten. Zeer boeiend. Graag ga ik nog eens terug naar Waterloo om het (weer) met eigen ogen te bekijken: 18 juni 2015? Weet iemand trouwens van het bestaan van een 'what if'-boek waarin Napoleon heeft gewonnen?

390. Zinderend Cyprus en ons Waterloo

Fotoboek / reisverslag van een zonnig vakantie naar Cyprus en een fietstocht naar Waterloo (augustus 2009; 200 pagina's).

379. Napoleon's Russian Campaign

Dit jaar is Napoleons fatale veldtocht naar Moskou exact tweehonderd jaar geleden. Een mooie gelegenheid om eindelijk het beroemde ooggetuigenverslag van Count Philipe-Paul de Segur (1824, 320 pagina's) ter hand te nemen. Dit werk was een belangrijke bron voor Tolstoys Oorlog & Vrede en leest als een spannend jongensboek. Ter gelegenheid van dit jubileumjaar zou ik eigenlijk wel lopend, op de fiets of op de motor naar Moskou en terug willen gaan (maar niet in de winter...).

 De fantastische omslagkunst van Ilonka Karasz

"Selfishness which is generally attributed to an excess of prosperity was produced here by an excess of misery - much more excusable in the latter case."

312. De weg naar Waterloo

Heerlijk om weer eens een jongensboek van Karl May (1883) te lezen. Geen Winnetou en Old Shatterhand, maar Napoleon en Waterloo. Duitse überheld luitenant Hugo von Greifenklau wint het Franse knapperdje Margot Richemonde van snode valsaards en Napoleon. Met de hulp van über-überheld veldmaarschalk Blücher.

310. Sharpe's Regiment

De laatste Sharpe uit de collectie van mijn vader en daarmee voorlopig ook de laatste die ik zal lezen. Dit deeltje is trouwens afwijkend van de rest van de serie doordat het zich grotendeels in Engeland afspeelt en meer gaat over ambtsmisbruik en de verhouding tussen Prins en leger dan over historische veldslagen (Bernhard Cornwell, 352 pagina's).

309. Sharpe's Enemy

De Sharpe waarin neck twitching Hakeswill eindelijk sterft, voor het vuurpeloton.

267. Sharpe's Siege

Een compleet fictieve veldslag bij Bordeaux, gewonnen door Bernhard Cornwell's Sharpe.

258. Sharpe's company

Weer een Sharpy. 1812. Ciudad Rodrigo. Badajoz. Tijd weer voor ECHTE boeken.

256. Sharpe's Revenge

Een van de laatste Sharpe-deeltjes. Het is 1814. De Engelsen winnen de slag bij Toulouse. Napoleon doet afstand van zijn titel van keizer van Frankrijk en wordt naar Elba verbannen. Het congres van Wenen gaat beginnen. Bernard Cornwells Sharpe wordt valselijk beschuldigd van het stelen van een deel van Napoleons schatten en ontsnapt uit de gevangenis om zijn onschuld te bewijzen. Dit lukt. Uiteindelijk. Uiteraard.

Slag bij Toulouse

255. Sharpe's Devil

Het verhaal: De Napoleontische oorlogen zijn voorbij. In 1820 wordt Sharpe overtuigd zijn boerderij in Normandië te verlaten om in Chili op zoek te gaan naar een oude, Spaanse oorlogsmakker. Uiteraard stoppen ze op de heenweg op St. Helena om Napoleon te ontmoeten. Nappie geeft Sharpe - zonder dat hij het weet - een boodschap mee voor de Chileense rebellen die een einde willen maken aan de Spaanse heerschappij. Na wat verwikkelingen vechten Sharpe en Harper samen met de admiraal van de Chileens marine, Lord Cochrane bij de ongelofelijke overwinning bij Valdivia. Schijnbaar was het plan van de rebellen Napoleon van zijn eiland te halen om heerser te worden van een Verenigde Staten van Zuid-Amerika. Napoleon stierf echter net daarvoor, dus dit is nooit werkelijkheid geworden. Hoe zou de wereld er dan mogelijk nu uitgezien hebben? Stimulerend verhaal; erg geslaagd deeltje uit de Sharpe-reeks.

232. De ondergang van Napoleon

De ondertitel van dit boek van Adam Zamoyski, "en het congres van Wenen", geeft het onderwerp van het boek beter weer dan bovenstaande hoofdtitel. Er wordt namelijk uitvoerig ingegaan op de onderhandelingen in Wenen waarbij de machtigste staten landen en de 'zielen' die er woonden, uitwisselden als pionnen in een politiek schaakspel. Het verhaal start na de fatale veldtocht van Napoleon naar Moskou uit 1812, voert langs de eerste onderhandelingen in Parijs en Wenen, de complicaties van de 100 dagen dat Napoleon terug was (van Elba tot Waterloo), en eindigt met de in 1815 vastgelegde nieuwe grenzen. Tot slot wordt nog summier ingegaan op de doorwerking van deze 'nieuwe Europese orde' in de eeuw daarna. Volgens de schrijver wordt onterecht vaak gemeld dat dit congres zorgde voor 100 jaar vrede in Europa. Naar zijn mening is hier - door het negeren van de wensen van de bevolkingen om wie het gaat en de arbitraire grensbeslissingen - juist de kiem gelegd voor veel van de oorlogen daarna, inclusief de splitsing van België en Nederland in 1830, de Frans-Duitse oorlogen van 1870-1871 en de Eerste Wereldoorlog en daarmee de Tweede Wereldoorlog. Ik vind dit (uiteraard) lastig om te beoordelen, maar het zou me - mede door dit boek - niet verbazen als ik tijdens mijn leven nog eens een oorlog op Nederlands grondgebied zal meemaken.

Naast alle - ondanks de heldere schrijfstijl enigszins taaie - beschouwingen over de politieke verwikkelingen en de exacte landjeruil gaat het boek in op de persoonlijke verwikkelingen van de hoofdrolspelers in dit congres, waaronder Tsaar Alexander I van Rusland, de Oostenrijkse kanselier Metternich, Lord Wellington en de Franse diplomaat Talleyrand. Voor Nederland mocht Hans von Gagern af en toe aanschuiven voor de Prins van Oranje.

Gekonkel, maîtresses, godsdienstwaanzin, verraad, opportunisme, werklust, gedweep: het komt allemaal in ruimte mate voorbij in de 600 pagina's die het boek telt. Smullen dus! Vier sterren.

217. Sharpe's Gold

Sharpe's Gold, Richard Sharpe and the Destruction of Almeida, is het zoveelste deel van deze reeks dat ik lees; de mannenboek-charme gaat er zo langzamerhand enigszins van af. Niettemin blijft het heerlijk ontspannend en ook goed leesbaar na een dag (te) lang en hard werken.

Verder zal ik geen woorden aan dit verhaal wijden, maar het is een mooie aanleiding om alle boeken van Bernhard Cornwell over Sharpe op te sommen (000 = misschien ooit nog te lezen):

174. Sharpe's Tiger
182. Sharpe's Triumph
195. Sharpe's Fortress
198. Sharpe's Trafalgar
000. Sharpe's Prey
242. Sharpe's Rifles
000. Sharpe's Havoc
215. Sharpe's Eagle
217. Sharpe's Gold
179. Sharpe's Escape
000. Sharpe's Fury
245. Sharpe's Battle
258. Sharpe's Company
000. Sharpe's Sword
309. Sharpe's Enemy
241. Sharpe's Honour
310. Sharpe's Regiment
267. Sharpe's Siege
256. Sharpe's Revenge
185. Sharpe's Waterloo
255. Sharpe's Devil