Science fiction roman van Iain Banks (1987, 520 pagina's). Eerste van een reeks over de oorlog tussen de Iridianen (mono-theisten, overtuigd van eigen gelijk en superioriteit) en de Cultuur (computer/AI-gestuurde samenleving, strevend naar maximaal utilitarisme). Lekker veel actie en soepel leesbaar. Een tweede deel zit er wel eens in. Dat zou dan The Player of Games uit 1988 moeten worden.
Deze vakantie in Auschwitz geweest. Wat een onvoorstelbaar vreselijke verschikkingen daar (2026, 60 pagina's). Nooit meer.
Boekje met.korte stukjes van Mart Smeets (1995, 158 pagina's). Oud, maar best aardig. Mart komt naar voren als een zelfingenomen man.
Op aanraden van Katja gelezen boek van Elizabeth Strout (344 pagina's, 1997). Literair, mooi geschreven, niet vervelend, goed doorheen te komen, maar toch niet echt iets voor mij. Te emotioneel, zoetsappig?
Makkelijk leesbare pageturner van James Patterson (2004, 283 pagina's). Elk hoofdstuk maximaal 3 pagina's. Complete waste of time, maar wel prettig.
Deze klassieker van Sun Tzu (±400 voor Chr.) herlezen, in een fraaie, geïllustreerde en becommentarieerde versie (274 pagina’s). Waarbij ik al het achtergrondgepraat en de voetnoten eerlijk gezegd vond afleiden van de korte, helder lijkende, maar op tal van manieren te interpreteren inzichten van de schrijver(s).
Briljante "Encyclopedie van de stront", samengesteld door Gerrit Komrij (2006, 328 pagina's). Het ideale toiletboek!
Inspirerend boek over hardlopen van Christopher McDougal (2010, 290 pagina’s). Zorg dat je lol hebt in hardlopen en zorg voor sterke voeten (barefoot, oefeningen).
