Het tweede deel van Jan Kruis' verstripping van Multatuli's Woutertje Pieterse (1890/2010; 114 pagina's) heb ik net als het eerste deel met redelijk wat plezier gelezen. Aardig tijdbeeld en totaal onherkenbare, maar wel inleefbare belevingen van een welwillende, maar socially awkward jongeling. Het oorspronkelijke non-einde is hierbij bevredigend ingevuld door Jan Kruis: Woutertje gaat Multatuli achterna door als ambtenaar in de oost te gaan werken.
Posts tonen met het label SAP. Alle posts tonen
Posts tonen met het label SAP. Alle posts tonen
zaterdag 24 maart 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)

