783. eXistenZ

Weer een film op aanraden gekeken, science fiction uit 1999, 93 minuten lang, onder regie van David Cronenberg. Verhaal speelt zich af in de nabije toekomst: eXistenZ is het ultieme spel. Eenmaal gedownload via een bio-poort in de ruggengraat belooft het spel een belevenis die voor altijd de lijn tussen werkelijkheid en fantasie doorbreekt. In wat we zien wordt er gejaagd op de bedenkster van het spel, om haar en het spel te vernietigen. Samen met haar beveiliger duiken ze in het spel om te ontsnappen aan de dreiging. In de verdere film wordt steeds onduidelijker wat werkelijkheid en wat spel is. Daarnaast een hoop organisch materiaal dat nogal aanwezig langskomt, beetje viezig. Beelden ogen heeeel gedateerd, maar het verhaal is wel goed.

782. Melancholia

De “en meer” is dit keer een film die ik op aanraden met volle aandacht heb bekeken. Melancholia is een film van Lars von Trier uit 2010, en met 130 minuten geloof ik net wat langer dan de doorsnee-bioscoopfilm. In een van de hoofdrollen Kirsten Dunst, sinds “Bring it on” een van mijn favoriete actrices.

De intro van de film is direct prachtig: kunstzinnige beelden, vol symboliek en vooruitverwijzingen naar de film. In die beelden zit meteen ook iets vervreemdends, iets magisch (waarover later meer). De film speelt zich eigenlijk volledig af op een landgoed (met bijbehorende 18 holes golfbaan). Het eerste deel gaat over Justine, zij heeft haar bruiloftsfeest op dat landgoed (van haar zus Claire en man). De aanloop van het feest begint met vreugde maar wordt snel pijnlijk (voor mij om naar te kijken): ze arriveren veel te laat, alle gasten wachten, de speeches zijn bewust tenenkrommend, nadruk op kapitaal, de hele houding van de familie, de onhandelbare moeder. Omgangsvormen dus. Het wordt nog pijnlijker door het kwetsen van de bruidegom, de rare baas, en meer.

Deels volgt dit uit de hoofdplot: de planeet Melancholia komt op de Aarde af en dreigt haar te vernietigen. Vol angst wordt gekeken hoe haar pad loopt. Dit einde der tijden gevoel kan een hoop verklaren. Justine is echter ook daarbuiten wel raar, zij ‘weet’ dingen. Onder meer dat Melancholia, die voorbijschiet, toch de Aarde en al het kwaadaardige leven daarop zal vernietigen. En - spoileralert - dit gebeurt ook inderdaad.

De film heeft minder dynamiek dan ik uit de aanbeveling had gehaald, maar blijft lang in de gedachten hangen. Een aanrader dus.

656. The Last Empire

De val van de Sovjet-Unie in 1991 is een stukje Grote Geschiedenis dat ik tijdens mijn leven heb meegemaakt. In dit boek van Serhii Plokhy (2014, 495 pagina's) worden de laatste maanden van deze supermacht gereconstrueerd aan de hand van archieven, interviews en ander - deels nieuw - bronmateriaal. De hoofdrolspelers Gorbatsjov, Yeltsin, Bush waren me bekend, maar de onderlinge relaties en de vele bijrollen minder tot niet. De angsten voor vrijkomende kernbommen en de verhoudingen tussen de deelrepublieken maken het podium explosief. Al met al een zeer interessant boek dus, maar ook wel wat taai.

159/1001. Contact

Science fiction-boek van Carl Sagan (1985, 444 pagina's). Denkbaar verhaal, tijdloos (totdat er echt contact met buitenaardse wezens is...), geeft inzicht in mens zijn, plaatst dagdagelijkse beslommeringen in perspectief door te tonen hoe miniem de mensheid is op universele schaal en is een beetje bèta. Mijn bezwaar bij sommige eerder dit jaar gelezen SF dat er kunstgrepen met superwezens moeten worden toegepast, is gelukkig niet aan de orde. Als roman is het boek misschien minder geslaagd, de emoties blijven wat gekunsteld en zakelijk. Sommige verhaallijnen lijken ook overbodig, onvoldoende uitgewerkt; meer leuke ideetjes van de schrijver (zoals de ingevroren Hadden die het heelal inzoeft). Al met al toch zonder meer een aanrader. De erg Amerikaanse film is helaas niet zo goed gebleken, door het schrappen van wel relevante noties.

Ik denk overigens dat er leven is buiten de Aarde. Het zou me zelfs niet verbazen als er elders intelligent leven is. Of er ooit contact tussen ons en buitenaardse anderen zal zijn, dat is weer iets heel anders. Ik zou het in elk geval fantastisch vinden als dat zou gebeuren tijdens mijn leven. Het leggen van dat contact zal denk ik vanuit het andere leven moeten komen, niet van de primitieve aardlingen.