1036. Freedom

Het lezen van Freedom van Jonathan Franzen (2010, 564 pagina's) heeft mij ruim zes weken de tijd gekost. Waarschijnlijk omdat ik te druk of te snel afgeleid was want het is een best soepel lezend, interessant, knap boek. Ik kan het dan ook een ieder aanbevelen, net als eerder Crossroads van dezelfde schrijver. In het boek wordt het leven van een gezin, de Berglunds, vanuit verschillende perspectieven beleefd. Een ieder worstelt met (on)vrijheden en hoe daarmee om te gaan. Dit geeft psychologisch geduide, diepe karakters.

969. Crisis

Cadeau van Daria en Nicolai voor Vadertje Vorst: cartoons van Jip van den Toorn in het boek Crisis (2022, 178 pagina’s). Ik ben fan!

846. Camino

Beetje zoetsappig maar wel aardig boek van de schrijver van Het Rosie Project, Graeme Simsion, geschreven samen met zijn partner Anne Buist (2018, 385 pagina’s). Verhaal is de voettocht over de Camino, van Cluny naar Santiago de Compostela. Beschreven vanuit wisselperspectief door de twee hoofdpersonen. Die lopen met flinke bagage (deels ook figuurlijk) en die lopen ook wat aan elkaar te snuffelen.

836. Rafels aan de rechtsstaat

Dit voor zijn ministerschap geschreven boekje van Ferdinand Grapperhaus (2017, 130 pagina’s) heeft best originele gedachten. Soms hoor ik ‘m praten.

835. The Cyclist Who Went Out In The Cold

Via een collega gekregen reisverslag van Tim Moore (2016, 345 pagina’s): hij is op een MIFA 900 (een in voormalig Oost-Duitsland gebouwd boodschappenfietsje) het hele voormalige IJzeren Gordijn langsgefietst. Van Finland tot aan de Zwarte Zee dus. De EV13, ruim 8.500 km. Daarom inspirerend, en ook aardig geschreven. In het grotere geheel vooral een aardig tussendoortje.

830. Niets is waar en alles is mogelijk

Vlot geschreven, licht verteerbaar boek van Peter Pomerantsev over het surrealistische hart van het nieuwe Rusland, waarin iedereen zo los is gekomen van waarheid en principes dat elke rol probleemloos kan en alles relatief is, behalve het leed voor anderen. Ik vrees dat er veel waarheid in zit (2014, 288 pagina’s). Wat is een banaan voor jou?

818. Stupid White Men

Amerika onder George W. Bush (2001, 290 pagina’s), geschreven door filmmaker Michael Moore. Achttien jaar verder behoorlijk achterhaald, maar interessant om het oordeel over Clinton-Gore-Bush te lezen. En het is er sindsdien niet beter op geworden in de Amerikaanse politiek.

806. We moeten allemaal feminist zijn

Pamflet van Chimamanda Ngozi Adichie (2018, 65 pagina's). Ware boodschap over gelijke rechten voor vrouwen en mannen, maar geen spectaculaire nieuwe inzichten of schrijnende anekdotes.

792. The Guy's Guide to Feminism

Verklarende woordenlijst met feministische begrippen (2011, 205 pagina's). Nuttig en nog steeds actueel.

791. The Travelling Cat Chronicles

Japans boek over de tocht die een ex-straatkat en zijn liefhebbende baasje samen maken. Geschreven door Hiro Arikawa (2017, 250 pagina’s). Leest lekker weg, deels vanuit het perspectief van de kater, zonder cheesy te worden. Er kan bij de lezer een traan vallen.

784. Leidersweg

Bij de koffieautomaat op het werk lag dit boekje over leiderschap, "Geen ingewikkelde prietpraat maar lessen over zelfinzicht, ondernemerschap en omgaan met lastige organisatiepatronen." Die lessen worden dan gevormd door gespreksverslagen met diverse bestuurders en managers.

Het zijn mooie bedrijven, het zijn mooie resultaten die ze halen, het zijn mensen die oprecht lijken te zijn in hun willen leiden, zonder teveel het ego voorop te plaatsen. Niettemin word ik wat kriegelig van dit soort boekjes en gesprekjes. Omdat het toch ook humble bragging lijkt. Omdat het mensen zijn die het (financieel) gemaakt hebben en dus geen bestaansonzekerheid kennen en kunnen zeggen dat ze ook een stap terug kunnen doen. Omdat er een kletsindustrie zit achter leiderschap.

Ik leg het maar snel terug bij de automaat voor een volgende wannabe-baas.

769. Platform

Roman van Michel Houellebecq (2002, 312 p.), weer met veel genoegen gelezen. Buitengewoon knap hoe grote ideeën en problemen met een sausje vunzigheid tamelijk luchtig en in elk geval behapbaar worden gepresenteerd. De wereld als markt, de basale behoeften van mensen, de toerisme-industrie, terrorisme. Misschien moet ik maar al zijn werk gaan lezen.

761. De Zwemmer

Thriller, geschreven door Joakim Zander, het is zijn debuut (2016, 400 pagina's). Het is een soort Ludlum-light: lekker veel actie, veel doden (ook onder belangrijke personages dus je denkt de geruststelling te hebben dat het niet het eerste deel in een reeks met dezelfde karakters is, maar dat blijkt niet zo te zijn, hij heeft er nog twee uitgeperst met Klara) en het leest lekker weg. Het boek lijkt geschreven voor verfilming. De oppervlakkige karakters krijgen af en toe een poging tot gelaagdheid maar die strandt wat mij betreft; zeker bij het personage dat de titel verzorgt. Vermakelijk maar weinig sterren dus ***.

760. Hilbilly Blues

Egodocument van J.D. Vance, "een memoir over een familie en een cultuur in crisis", beschrijft zijn jeugd in de rustbelt in het noordoosten van de VS. Drugs, geweld, armoede, lamlendigheid in het rijkste land van de wereld. Sterke boodschap, maar de belofte dat dit boek Trumps opkomst bij de blanke werkende klasse verklaart, voel ik niet helemaal (2017, 290 pagina's).

755. Boek 5 - Rechtsmiddelen

In de reeks van concept-voorstellen voor het nieuwe Wetboek van Strafvordering was dit de - page turner - over Rechtsmiddelen. Wat vond ik het jammer toen ik de 132 pagina's uit had.

754. Boek 4 - Berechting

Het concept-wetsvoorstel tot vaststelling van Boek 4 van het nieuwe Wetboek van Strafvordering is met 274 pagina's voor wettekst met memorie van toelichting een van de dikste. Het onderzoek op de terechtzitting is natuurlijk ook niet niks.

752. Boek 6 - Bijzondere regelingen

Binnen de modernisering van het Wetboek van Strafvordering een van de meest interessante boeken, met alle voorschriften die afwijken van of aanvullen op de algemene regeling. Denk aan strafvordering bij jongeren, mensen met een stoornis, rechters, en aan bijzondere procedures zoals beklag tegen beslag en ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel. Maar ook aan zijstapjes in de reguliere procedure zoals prejudiciële vragen, wraking en verschoning. In dit boek ook de (nieuwe) regeling van het uitkeren van schadevergoeding na strafvorderlijk overheidsoptreden. Ook dit boek is in november 2017 in consultatie gegeven door de ministers op het Ministerie van Justitie en Veiligheid (160 pagina's).

748. Dagboek van een getuige

Niet heel goed geschreven emo-niemendalletje van Astrid Holleeder (2017, 272 pagina's), waarmee ze haar inkomen met de feestdagen gegarandeerd aardig aanvult na het ongekende succes van Judas. Beeld dat Astrid van zichzelf schetst is dat van de lieve, zorgzame oma die geniet van huiselijkheid, kinderen en kleinkinderen, maar door het haperende justitiesysteem wordt tegengewerkt als getuige.

746. BOUD

Ondertitel: "Het verzameld leven van Boudewijn Büch". Geslaagde biografie door Eva Rovers (2017, 590 pagina's). Hij was uit mijn jeugd een enigszins bekend figuur voor me. Zijn levensverhaal is echter intrigerend genoeg om ook mensen die hem niet kennen als schrijver of tv-persoonlijkheid enorm te boeien. Mooie vondst vond ik ook de Spotify-playlist bij het boek, met muziek die Boudewijn Büch draaide. Minimaal ****!

741. Quote 500

Tijdschrift met de jaarlijkse lijst van 500 rijksten van Nederland. 356 pagina's met handelaars, vastgoedjongens en beleggers. Geen jaloezie, wel soms wat nijd.