632. De filosofie van de heuvel

Op de fiets naar Rome door Ilja Pfeijffer, met foto's van Gelya Bogathishcheva (2009, 210 pagina's). De gedachte om op een dag gewoon te gaan fietsen naar het zuiden is romantisch aansprekend. De belevenissen zijn mooi opgeschreven, al blijven reisinzichten moeilijk overdraagbaar op papier, je kan ze beter zelf doorleven. Niet echt relevant voor waardering boek maar Gelya lijkt mij tamelijk hopeloos om mee samen te leven / reizen: de ongebondenheid, de frivoliteit, het planloze, ik zou er gierend gek van worden.

631. De democratie voorbij

Enigszins opruiend boek van Karsten en Beckman (2011, 90 pagina's).

Sterkste deel is wat mij betreft de opsomming van 13 mythen, omdat dit ontegenzeggelijke zwaktes van de democratie aan de orde stelt. Of het mythen zijn of zelfs allemaal feitelijk waar wat er staat is een andere vraag. Ik denk dat niet, de oorzaak-gevolg-conclusies zijn tamelijk kort door de bocht en democratie wordt heel makkelijk en niet altijd terecht gelijk gesteld aan de Staat.

Het libertarische alternatief dat in het tweede en derde deel wordt geschetst, stemt mij echter minder hoopvol. Ik vrees voor ongekende verschillen in rijkdom en geluk. Anders dan de schrijvers hopen is de door hun gewenste maatschappij-inrichting echter gelukkig nog ver weg.

• Mythe 1 - Iedere stem telt
• Mythe 2 - Het volk regeert in een democratie
• Mythe 3 - De meerderheid heeft gelijk
• Mythe 4 - Democratie is politiek neutraal
• Mythe 5 - Democratie leidt tot welvaart
• Mythe 6 - Democratie is nodig om de middelen in de samenleving rechtvaardig te verdelen en de zwakkeren te helpen
• Mythe 7 - Democratie is nodig om harmonieus samen te leven
• Mythe 8 - Democratie is bevorderlijk voor de gemeenschapszin
• Mythe 9 - Democratie staat gelijk aan vrijheid en tolerantie
• Mythe 10 - Democratie bevordert vrede en gaat corruptie tegen
• Mythe 11 - Wat het volk wil, dat krijgt het
• Mythe 12 - We zijn allemaal democraten
• Mythe 13 - Er is geen (beter) alternatief

630. Heer Bommel en zijn iksel

Gratis bijlage bij de NRC ter promotie van de heruitgave van de Bommelboeken van Marten Toonder (1953, 34 pagina's). Nu weer, zoals altijd, met veel plezier gelezen, net als de Koning Hollewijnverhalen.

629. El Rey

Genuanceerd, goed onderbouwd journalistiek boek over het politieke leven van Jos van Rey; van jager tot prooi (2014, 250 pagina's).

628. MOCRO MAFFIA

Ondertitel luidt "Geld, ambitie, hoogmoed en verraad in de onderwereld" (226 pagina's, 2015). Tip voor toekomstige lezers: hecht je niet aan personages, ze gaan namelijk vrijwel allemaal dood. Misdaad lijkt maar heel kort en heftig te lonen. Schokkend vond ik (al is dat misschien eigenlijk wel bekend) de criminogene factoren in de Marokkaanse gemeenschap in Nederland (en daarmee bedoel ik ook uitsluiting en non-acceptatie) en de kennelijke 'platheid' van de politie. Titel is trouwens enigszins misleidend, want het gaat veel over Marokkanen, maar zeker niet uitsluitend, gaat meer om beeld van de Amsterdamse onderwereld. Ondertitel past wel geheel. Overall: nuttig om te hebben gelezen, veel van de namen beklijven niet, het fenomeen wel.

627. De liefde voor het vak

Onderwijsboekje voor op het toilet, andere wereld, best vermakelijk en instructief (2013, 70 bladzijden).

626. Kikker en varkentje

Van Max Velthuijs. Nog geen 20 pagina's. Met - spoiler alert! - pannenkoeken aan het eind.

625. De gekooide recherche

Spraakmakend boek van oud-journalist en oud-rechercheur uit Amsterdam, Michiel Princen (maart 2015, 308 pagina's). Twee delen in het boek: 1) beschrijving van 'zijn' onderzoeken naar Paarlberg (Endstra, Holleeder) en oplichter Jonathan Tobing, 2) aanklacht tegen de politieorganisatie en de daar heersende cultuur (management by cliché, capaciteit als excuus, ingedut, hiërarchisch, ongestructureerde werkwijze, niet intelligent genoeg). Interessant en geloofwaardig. Auteur klopt zichzelf wel wat veel op de borst.

624. De beren van Churchill

Mijn vader, die dit boek in 1982 voor Vaderdag heeft mogen ontvangen, verkoopt zijn overtollige boeken via www.boekwinkeltjes.nl. De kinderen Boer mochten eventueel interessante titels claimen. Deze titel sprak mij aan: ik was best benieuwd tegen welke beren staatsman Churchill aanliep in zijn strijd tegen de nazi's! Snel bleek echter dat het boek daarover niet ging. Het is het warrige, grotendeels autobiografische verhaal van schrijver en dichter H.C. ten Berge (1978, 185 pagina's) over zijn verblijf in Churchill, Alaska, waar ook ijsberen voorkomen... Teleurstellend, en het is nooit meer goed gekomen tussen mij en het boek. Het boek heeft me wel indringend er aan herinnerd dat je niet elk boek waaraan je begint ook moet uitlezen. En dat ik moet wegblijven van proza geschreven door dichters. Meest interessante delen gingen over de ontmoetingen met de Inuit, zowel van de schrijver als van de eerste ontdekkingsreizigers. Verder geleerd dat ijsberen tamelijk immuun zijn voor vuur, althans zich er weinig van aantrekken. Het boek is na lezing overigens onttrokken aan het verkeer door het resoluut in de oud-papierbak te mieteren. Graag gedaan.

161/1001. De verborgen geschiedenis

Donna Tartt (1993, 605 pagina's).