“Mag ik koffie zonder melk?”
“Helaas, de melk is op, ik kan u wel koffie zonder suiker geven.”
Dit boek van P.G. Wodehouse kon natuurlijk alleen deze maand worden gelezen. Het betreft een vertaling van het al eerder gelezen en beschreven Spring Fever, in een eerste druk in de Eekhoornreeks van drukkerij Jacob van Campen (234 pagina’s; 1948).
De verzamelde vertelsels en verzen van Herman Finkers (2020, 558 pagina’s). Cadeau gekregen van Daria voor Ded Moroz 2021. Af en toe wat flauw en gekunsteld maar vaak toch ook echt wel grappig en verfrissend.
Een heel vroege P.G. Wodehouse (1909, 1935, 1953; 214 pagina’s), in delen gepubliceerd als Mike, Enter Psmith, Mike at Wrykyn en Mike and Psmith. Van het cricket snap ik niks, maar toch genoten van het verhaal. Nog wat minder gepolijst dan P.G.’s latere werken.
Vertaling van Young men in spats van P.G. Wodehouse uit 1936. Uitgave van Uitgeversmij. N.V. Standaard (242 pagina’s). Heerlijke verhalen, aardig vertaald.
Lach u gezond met Wodehouse!
Cadeau van Daria en Nicolai voor Vadertje Vorst: cartoons van Jip van den Toorn in het boek Crisis (2022, 178 pagina’s). Ik ben fan!
Een heerlijke P.G. Wodehouse, in vertaling (1929, 275 pagina’s). Niet al te lang geleden ook nog in het Engels gelezen.
“Lach u gezond met Wodehouse!” Deze klassieke Wodehouse kreeg ik van mijn ouders t.g.v. mijn 46ste verjaardag. Geschreven in 1951 (238 pagina’s), uitgegeven door Uitgeversmaatschappij Standaard, in een reeks die ik nog niet kende. Oorspronkelijke titel: The Old Reliable (Engels) / Phipps to the rescue (Amerikaans).
Bundeling van de beste columns van generatiegenoot Thomas van Luyn (2022, 240 pagina’s). Vlot geschreven, vlot gelezen.
Bundeling van korte verhalen van de meester, P.G. Wodehouse (1959, 216 pagina’s).
Een klein boekje met “666 dingen die u stellig niet wilt weten”. Wel vermakelijk, maar niet meer dan dat. Geschikt om een treinreisje mee te vullen. Verzameld door Hein Meijers & Simon Rozendaal (2005, 100 pagina’s).
Een heerlijke Wodehouse (208 pagina’s, 1960). Helaas niet “de nieuwe” die ik hoopte, maar de Amerikaanse uitgave van de titel “Jeeves in the offing”.
Dit is wel een van de slechtste P.G. Wodehouses die ik tot nu toe heb gelezen. Heel vroeg werk van hem (1907) en gelukkig niet dik (150 pagina’s). De titel is onnavolgbaar. Er zitten wel wat bekende verwikkelingen in met verlovingen, rare schemes om je doel te bereiken, maar het is vooral heel negatief: mensen wensen elkaar het slechtste toe, ze dwarsbomen elkaar, ze verkneukelen zich in andermans leed, het eindigt ook wat treurig, met een huwelijk uit plichtgevoel meer dan liefde.
Heerlijke P.G. Wodehouse, een echte, een dikke. Met Engelse landhuizen, moeizame liefdes, butlers, en Amerikaanse gangsters! Vijf sterren (1928, 312 pagina’s).
Lekker donkere humor over mensen, dieren en dingen van wie de vrienden (nog steeds, het is deel II) dood zijn. Getekend en geschreven door Avery Monsen en Jordy John (2012, circa 50 pagina’s).
Fotoboek van de types van Van Kooten en De Bie (1993, circa 200 bladzijden). Opmerkelijk houdbaar en leuk!
Voor mijn verjaardag deze heel vroege P.G. Wodehouse mogen ontvangen (1909, 83 pagina’s). Absurdistischer verhaal dan later werk. In het verhaal wordt Groot-Brittannië door liefst negen vijandelijke legers tegelijk - maar los van elkaar - binnengevallen. Uiteindelijk redt padvinder Clarence Chugwater het land. Erg vermakelijk. Schijnt oorspronkelijk als striproman te zijn uitgegeven, maar ook zonder afbeeldingen heel goed te pruimen dus.
Ook (bewerkt) verschenen voor de Amerikaanse markt onder de titel "The Military Invasion of America". Die versie niet gelezen maar je schijnt aan de Engelse variant meer dan genoeg te hebben!