628. MOCRO MAFFIA

Ondertitel luidt "Geld, ambitie, hoogmoed en verraad in de onderwereld" (226 pagina's, 2015). Tip voor toekomstige lezers: hecht je niet aan personages, ze gaan namelijk vrijwel allemaal dood. Misdaad lijkt maar heel kort en heftig te lonen. Schokkend vond ik (al is dat misschien eigenlijk wel bekend) de criminogene factoren in de Marokkaanse gemeenschap in Nederland (en daarmee bedoel ik ook uitsluiting en non-acceptatie) en de kennelijke 'platheid' van de politie. Titel is trouwens enigszins misleidend, want het gaat veel over Marokkanen, maar zeker niet uitsluitend, gaat meer om beeld van de Amsterdamse onderwereld. Ondertitel past wel geheel. Overall: nuttig om te hebben gelezen, veel van de namen beklijven niet, het fenomeen wel.

370. Visuele technieken in opsporing en rechtspraak

Justitiële Verkenningen 2011, deel 7 (126 pagina's) gaat over de weerslag van technologische ontwikkelingen op de strafrechtspleging. Denk daarbij aan:
- de gevolgen van visualisering voor waarheidsvinding in strafzaken, inclusief de vraag of hiermee de processuele gelijkheid in het geding komt omdat niet beide procespartijen over dezelfde middelen beschikken (waarom wordt anno 2011 in de rechtszaal nog zo weinig gebruikt gemaakt van anders dan gesproken woord?);
- visuele technieken voor onderzoek op de plaats delict (denk CSI, Bones, NCIS, Hawaii Five-O, en alle andere onrealistische Amerikaanse series die Nederlandse scholieren de criminologie-opleiding introkken);
- telehoren / videoconferencing (in 2000 in Nederland geïntroduceerd, maar zeer spaarzaam ingezet);
- hoe beeltenissen op een andere manier betekenis geven dan woorden alleen kunnen doen, hoe combi's een geheel nieuwe betekenis kunnen genereren en het probleem van 'naïef realisme' (misschien nog wel het interessantst omdat de bijdrage hierover meer gaat over ideeën dan over een praktijkbeschrijving);
- camera's in de rechtszaal (bespreking resultaten commissie-Van Rooy na het proces Wilders).

"Juristen denken weleens dat denken in woorden de enige vorm van denken is."

"In uitzonderingssituaties wordt de ware aard van de routine zichtbaar."

"The medium is the message? Het is geen virtuele realiteit waarin we leven, maar eerder een reële virtualiteit."

344. Het zijn net mensen

In verschijningsjaar 2006 was dit boek (226 pagina's) van journalist Joris Luyendijk behoorlijk uitgebreid in het nieuws. De uitgedragen boodschap dat de media een zeer beperkt, verwrongen en geframed beeld geven van de Arabische wereld en het Midden-Oosten, werd kennelijk door velen als schokkend ervaren. Welbeschouwd zou dit verhaal eigenlijk geen verrassing moeten zijn voor de gemiddelde krantenlezer en tv-kijker, maar hoe vaak beschouwen deze de manier waarop de wereld aan ze wordt gepresenteerd nu goed? Ik in elk geval (vrijwel) nooit. Dit boek helpt door de vele praktijkvoorbeelden die - soms pijnlijk - blootleggen hoe ver die vertekening van de werkelijkheid kan gaan. Leerzaam.

It's the dictatorship, stupid.